Jean Raspail schreef De Ontscheping in 1972 als dystopische waarschuwing. Een vloot van ellende landt op de Europese kust, de elite staat erbij en kijkt ernaar, de beschaving buigt en breekt. Destijds werd het boek weggelachen als racistisch alarmisme. Vandaag, 31 juli 2026, voltrekt het verhaal zich voor onze ogen en wel via de Spaanse enclave Ceuta.
In iets meer dan 24 uur staken naar schatting 49.000 mensen vanuit Marokko illegaal de grens over. Zwemmend, klimmend, stormenderhand. Meer dan de helft van de bevolking van Ceuta in één dag. Minstens 18 tot 19 doden. Het Spaanse leger is ingezet. De toestroom ging de hele nacht door. Dit is geen ‘migratie’. Dit is een bestorming.
Eergisteren verleende koning Mohammed VI van Marokko, ter gelegenheid van de Troondag, gratie aan bijna 1.800 gevangenen. Gisteren stroomde Ceuta vol. Of de vrijgelatenen direct de grens overstaken, blijft onderwerp van discussie. Wat wél vaststaat, is dat Marokko de kraan open kan zetten wanneer het dat politiek opportuun vindt. En Europa blijft maar accepteren.
De Marokkanen lachen erom. Toen de toenmalige Sloveense premier Janez Janša ooit een Marokkaanse minister ondervroeg over de illegale Marokkaanse migranten die naar Europa komen, kreeg hij als antwoord: “Waarom accepteert u ze?” Dat is de kern. Zij begrijpen perfect wat er gebeurt. Wij doen alsof we het niet snappen.
Italië heeft al de stekker eruit willen trekken. Premier Giorgia Meloni wil Spanje desnoods tijdelijk uit de Schengenzone weren. Finland steunt die lijn. De Finse minister van Binnenlandse Zaken Mari Rantanen is helder: Spanje is er “helemaal niet in geslaagd” de buitengrens van Schengen te beschermen. Frankrijk scherpt intussen de grenscontroles aan. Eindelijk begint er ergens paniek door te dringen. Te laat, natuurlijk.
Dit is geen humanitaire tragedie die ons overkomt. Dit is het resultaat van decennia van zwakte, open grenzen, morele chantage en de weigering om te erkennen dat niet iedere cultuur, ideologie of religie even verenigbaar is met de Europese samenleving. Wie denkt dat tienduizenden jonge mannen die in één dag een enclave overspoelen hier komen om “onze waarden te omarmen”, gelooft in sprookjes.
Raspail zag het aankomen. Hij beschreef de verlamming van een continent dat zijn eigen voortbestaan niet meer durft te verdedigen. De elite praat over “rechten”, “menselijkheid” en “diversiteit” terwijl de grenzen bezwijken. De gewone burger mag de rekening betalen: in veiligheid, in sociale cohesie, in de openbare ruimte.
Europa staat op een keerpunt. Of we herstellen de grenscontrole, of we accepteren dat de bestorming doorgaat tot er niets meer over is van wat dit continent ooit was. De Ontscheping is allang geen boek meer. Het is het nieuws van vandaag.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.