Burgemeester Carola Schouten (ChristenUnie) heeft gisteren bewezen dat ze moed heeft. Ondanks haar hoogtevrees abseilde ze van de Euromast, belofte is belofte, camera’s erop, gejuich van beneden. Prima. Dan mag je van dezelfde burgemeester ook verwachten dat ze de morele ruggengraat toont als het écht telt.
Want terwijl Schouten nog aan het nagenieten is van haar sportieve stunt, wordt ze keihard onder druk gezet door DENK, de Partij voor de Dieren en een waslijst van pro-Palestijnse clubs en activisten. Hun eis: de Israëlische ambassadeur Zvi Vapni mag niet bij de Holocaustherdenking in Loods 24 op 30 juli. En als hij toch komt, moet de burgemeester zelf maar thuisblijven. De aanwezigheid van de ambassadeur noemen ze “moreel verwerpelijk”.
Loods 24. De plek vanwaar duizenden Joodse Rotterdammers en inwoners van de Zuid-Hollandse eilanden werden afgevoerd naar de vernietigingskampen. De meeste keerden nooit terug. Een herdenking van de Shoah. En dan is de vertegenwoordiger van de Joodse staat “moreel verwerpelijk”? Er is kennelijk geen enkele morele ondergrens meer.
De brief die Schouten ontving is ondertekend door 63 organisaties en activisten. Daaronder PGNL rond Abou Amin Rashed, boegbeeld van een netwerk van Hamas-aanhangers. Ook de Global Sumud Flotilla, de club die jaarlijks bootjes naar Gaza stuurt en waaraan Saif Abukeshek is verbonden, volgens de Amerikaanse overheid een belangrijke Hamas-vertegenwoordiger in Europa. Verder een reeks lokale actiegroepen als Zaankanters4Palestine en Culemborg for Gaza. Het gebruikelijke circuit van radicale activisten die Israël systematisch demoniseren en de Holocaustherdenking willen politiseren met hun Gaza-obsessie.
Dit is geen “bezorgdheid over de waardigheid van de herdenking”. Dit is pure intimidatie. Dit is de poging om de Joodse gemeenschap te isoleren en de herdenking van hun grootste tragedie te kapen voor een actueel politiek conflict waarin Israël, het enige Joodse land, wordt behandeld als de grote boeman, terwijl de terreur van Hamas, de menselijke schilden en de Jodenhaat die uit Gaza en de regio komt, consequent wordt weggepoetst of goedgepraat.
De Joodse Gemeenschap Rotterdam heeft terecht geprotesteerd: verlaat die polariserende lijn, politiseer de herdenking niet, en hecht de ambassadeur welkom zoals in eerdere jaren. Zij herdenken hun vermoorde familieleden, niet de actualiteit in Gaza. Wie daar de Israëlische ambassadeur wil weren, laat zien waar hij werkelijk staat.
Schouten “snapt de bezorgdheid”. Dat is precies de verkeerde reflex. Begrip tonen voor druk van clubs die banden hebben met Hamas-sympathisanten is geen diplomatie, het is zwakte. Het is hetzelfde patroon dat we overal zien: radicale activisten schreeuwen het hardst, en bestuurders gaan door de knieën om de “waardigheid” te redden. Alsof de waardigheid van een Holocaustherdenking wordt gered door de vertegenwoordiger van de Joodse staat de deur te wijzen.
Als je de moed hebt om van 185 meter hoogte naar beneden te glijden, heb je ook de moed om tegen deze morele afdaling te zeggen: genoeg. DENK, Partij voor de Dieren en die hele stoet van pro-Palestijnse clubs en activisten kunnen de boom in. De herdenking is voor de slachtoffers van de Shoah. De Israëlische ambassadeur hoort erbij. En de burgemeester van Rotterdam hoort erbij, met of zonder hoogtevrees.
Nederland heeft genoeg meelopers en genoeg morele lafaards. Tijd voor duidelijkheid. Wie de Joodse gemeenschap in de steek laat bij de herdenking van de Holocaust, kiest partij. En niet de goede.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.




