Soms mag er op tv nog iemand zitten die een bedrijf runt. Geen woordvoerder. Geen transitiecoach. Een Twentse ondernemer met boerenslimheid. Vandaag was dat Bert Hesselink bij WNL op Zondag.
Hij zei het met een goede dosis gezond verstand. Vanaf 1 januari moeten bedrijfsauto’s elektrisch. Hartstikke mooi bedacht. Alleen belde hij zijn elektricien. Ingo, regel na januari tien, vijftien palen. Ingo: slecht nieuws, Bert. We kunnen er twee kwijt. Het net zit vol. Einde discussie. Begin van futuristisch beleid.
Verplicht elektrisch. Verboden te laden
Den Haag elektrificeert op papier. Het stroomnet doet niet mee. En ergens tussen beleidsnota en laadpaal staat de ondernemer met een monteur die om zeven uur gewoon zijn bus nodig heeft.
Hesselink gelooft niet dat miljoenen extra auto’s straks netjes aan de paal hangen. In de praktijk kunnen ze helemaal niet laden. Over twee jaar, denkt hij, zeggen ze: ga toch maar op benzine, diesel, we hebben ons verrekend. Dat is geen cynisme. Dat is vooruitkijken. Iets wat in Den Haag niet meer lukt.
Netcongestie is geen mening. Netbeheerders zeggen het zelf: het net zit vol. File op de kabel, twee kanten op. Te veel vraag. Te veel teruglevering. Nieuwe aansluitingen op slot. Wachtlijsten tot je een nieuwe generatie onderstations hebt. De bestelbus moet elektrisch, want de zero-emissiezone staat al op de kaart. Of het stroomnet dat plan ook heeft ontvangen, is kennelijk bijzaak. De wethouder stond in ieder geval op tijd op de foto.
Bureaubeleid. Veld vergeten
De verduurzaming is niet mislukt omdat ondernemers de planeet haten. Ze is mislukt omdat ideeën worden verzonnen aan een bureau, zonder de gebruiker te raadplegen. Zonder Ingo. Zonder de man die tien bussen heeft en maar twee palen mag.
Eerst het doel. Dan de wet. Dan de bijtelling. Dan de zero-emissiezone. Dan pas iemand die een groepenkast opent en zegt: hier past het niet. Dat is geen transitie. Dat is een PowerPoint die op de werkelijkheid achterloopt.
Bij gas ging het al zo: bron dicht, kolen eruit, zon en wind erin. Tot het koud werd en gas ineens weer onmisbaar bleek. Nu volgt het wagenpark hetzelfde draaiboek. Eerst elektrisch verplichten, daarna ontdekken dat het net vol zit. De laadpaal volgt later. De rekening is alvast voor de ondernemer.
Wie dat “weerstand tegen verandering” noemt, heeft nooit een laadpaal hoeven aanvragen op een bedrijventerrein waar de netbeheerder al vol is.
Boerenslimheid is hier geen folklore
Hesselink praat zoals mensen praten die de rekening betalen. Kort. Concreet. Geen “we moeten in gesprek over slim laden en piekuren”. Twee palen. Vijftien nodig. Klaar.
De ondernemer mag zondagmorgen vijf minuten vertellen waarom het niet werkt. Daarna legt de minister uit dat het beleid wél werkt, maar de uitvoering „complex” is. Een prachtig woord. Het betekent meestal dat de werkelijkheid bezwaar heeft aangetekend tegen de beleidsnota.
Elektrisch rijden kan prima. Waar stroom is. Waar geladen kan worden. Waar de ritten erbij passen. Een ingenieur begint bij die voorwaarden. De politiek begint bij het einddoel en verklaart vervolgens heel Nederland geschikt.
Miljoenen auto’s erbij, allemaal aan de stekker, op een net dat nu al nee zegt tegen Ingo. Dat is geen visie. Dat is rekenen door de cijfers die niet uitkomen simpelweg weg te laten.
Twee jaar, zegt hij. Den Haag zegt: koers niet wijzigen
Misschien komt de draai later. Benzine terug, diesel gedoogd, zones versoepeld, “tijdelijke uitzonderingen”. Dan heet het leerproces. Nu heet het ambitie. Hesselink heeft het leerproces al gehad. Hij belde de elektricien.
De groene tunnelvisie in Den Haag blijft de wereld op zijn kop zetten. Eerst de verplichting. Dan de verbazing dat de laadpaal niet vanzelf uit de grond groeit. En vervolgens mag de ondernemer op zondagochtend vijf minuten zijn frustratie kwijt, als afsluiter van een uitzending waarin de zoveelste defensiespecialist uitvoerig heeft uitgelegd waarom Rusland volgens hem geen vrede wil.
Luister naar Ingo. Twee palen. Niet vijftien. De rest is beleid dat zich heeft verrekend, en het nog niet mag zeggen.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.




