Wen er maar aan. Er zijn nog steeds partijen die de islamisering van het straatbeeld niet als verrijking zien. DENK doet huilie huilie. Deze keer was het de eer aan Doğukan Ergin.
„JA21 en SGP zetten hun pestwet tegen de islamitische gebedsoproep door,” schreef hij. „Kerkklokken, processies en openluchtdiensten zijn geen probleem. Maar zodra moslims hun geloof hoorbaar uitdragen, willen ze het verbieden. Bekrompenheid en meten met twee maten ten top!” Valse vergelijking. Zo kennen we DENK.
André Flach (SGP) en Joost Eerdmans (JA21) hebben hun wetsvoorstel tegen versterkte gebedsoproepen ingediend bij de Tweede Kamer. Het is vooral gericht op de oproep vanuit moskeeën. De Raad van State had ernstige bezwaren en vond dat een verbod de vrijheid van godsdienst te zeer beperkt. De partijen hebben het voorstel daarop aangescherpt: het gaat om oproepen die structureel, vanaf een vaste plaats en met een vaste frequentie klinken. Uitzonderingen blijven mogelijk. Eerdmans spreekt van ten minste veertig gemeenten waar zo’n versterkte oproep te horen is. Dat is geen verbod op het geloof. Dat is een grens aan luidsprekers.
Kerkklokken zijn in de eerste plaats klokken. Zij luiden de tijd, een dienst, een begrafenis. Een versterkte gebedsoproep is letterlijk een religieuze boodschap die via speakers de openbare ruimte in wordt gestuurd. Vijf keer per dag, ook vroeg, ook in wijken die daar niet om hebben gevraagd. Vrijheid van godsdienst betekent dat je je geloof vrij mag belijden. Niet dat omwonenden verplicht zijn versterkt kattengejank aan te horen.
Geluidsnormen mogen voor kerk, moskee en ieder ander gewoon gelijk zijn. Dat is meten met één maat. Wie een speaker op een minaret zet en vervolgens klaagt dat kerkklokken wel mogen, meet zelf met twee maten. De een hoort bij het dorp sinds de toren er staat. De ander is een invoer van de laatste decennia, versterkt en gericht op de straat.
Pegidaleider Edwin Wagensveld verwoordde het scherp: geen pestwet, maar een pestverhinderwet. „Dat beledigende propagandakrijsen van een foute ideologie moeten we niet willen in onze straten, wijken, dorpen en steden.” Hij wees op een reeks initiatieven die dezelfde kant op wijzen: een verbod op gezichtsbedekkende kleding, een verbod op de gebedsoproep, een verbod op onverdoofd ritueel slachten, en wat hem betreft ook een importverbod op die producten. „Dus wen er maar aan: de tijd voor de-islamisering is begonnen.”
Kerken en kerkklokken horen bij de eeuwenoude cultuur van Nederland, meneer Ergin. Dat is geen meten met twee maten. Dat is ons land. Processies en openluchtdiensten zijn geen vijfmaal daagse speakeroproep over de daken. Wie dat verschil niet wil zien, huilt niet over geluid. Die huilt omdat het straatbeeld niet langer vanzelfsprekend mee verandert.
Dus wen er maar aan. Of vertrek.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.




