Hoe betrouwbaar zijn D66 en CDA nog als coalitiepartners? Gidi Markuszower legt de vinger op de zere plek. D66 zet de politieke stabiliteit op het spel voor plannen die pas in 2030 of 2031 uitvoerbaar zijn. Maar hoe betrouwbaar ben je als coalitiepartner als je bereid bent daarvoor een kabinet op te blazen? Wie wil daar straks nog zaken mee doen?
De betrouwbaarheid van D66 en CDA staat vandaag nadrukkelijk ter discussie. De directe aanleiding is de afspraak die beide partijen met PRO en Volt hebben gemaakt over een miljonairsbelasting, zonder instemming van coalitiepartner VVD. De VVD beschouwt dit als een schending van het coalitieakkoord. D66 en CDA wijzen juist op de noodzaak om in een minderheidskabinet steun bij oppositiepartijen te zoeken.
Dilan Yeşilgöz vindt dat D66 en CDA met de belastingafspraak het coalitieakkoord schenden. Zij verlangt een fundamentele herziening van de samenwerking. Haar opmerking van 11 november is veelzeggend: “Als je liever een kabinet wil met PRO, zeg dat dan gewoon.” D66 benadrukt het belang van samenwerking met andere partijen. Het minderheidskabinet kan zonder oppositiesteun geen meerderheid vormen. Henri Bontenbal wil dat het kabinet de volledige vier jaar blijft zitten. Zijn partij verdedigt de noodzaak van bredere parlementaire afspraken en bestrijdt expliciet dat het coalitieakkoord is geschonden. PRO en Volt hebben juist met D66 en CDA onderhandeld over de belastingafspraak. Daarmee is PRO op dit dossier een samenwerkingspartner, niet de partij die het conflict heeft aangekaart.
Joost Eerdmans stelt dat D66 en CDA de samenwerking met rechts hebben afgesloten. Hij noemt het akkoord een politieke bedreiging voor het kabinet en kan zich nauwelijks voorstellen dat de VVD ermee instemt. Henk Vermeer zegt verrast te zijn, omdat zijn partij nog met CDA en VVD onderhandelde over stikstof. Volgens hem hebben D66 en CDA onverwacht voor samenwerking met links gekozen. Chris Stoffer deelt de bezwaren tegen de belastingafspraak. De SGP, BBB en JA21 geven aan het Belastingplan 2027 niet te zullen steunen, ook niet wanneer op andere dossiers tegemoetkomingen volgen.
Er bestaan twee verschillende lezingen van wat er is gebeurd. De VVD zegt: coalitiepartners horen zich aan gezamenlijke afspraken te houden en elkaar niet te overvallen met een overeenkomst die tegen het coalitieakkoord ingaat. D66 en CDA zeggen: de VVD is geïnformeerd, de afspraak is verdedigbaar en in een minderheidskabinet hoeven coalitiepartijen niet altijd hetzelfde te stemmen. Hier botsen twee uitgangspunten. De vraag is waar de onderhandelingsruimte ophoudt en de verplichting begint om gezamenlijke afspraken na te komen.
D66, VVD en CDA hebben samen slechts 66 van de 150 Tweede Kamerzetels. Zij zijn dus afhankelijk van oppositiepartijen. Dat maakt onderhandelingen buiten de coalitie noodzakelijk. Maar wanneer de ene coalitiepartner afspraken maakt die volgens de andere tegen het regeerakkoord ingaan, staat de betrouwbaarheid ter discussie. Markuszower heeft gelijk: wie een kabinet opblaast voor plannen die pas over jaren uitvoerbaar zijn, is als coalitiepartner niet te vertrouwen.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.




