Het nieuws waarvan je wist dat het ging komen. Het COA slaat alarm: acuut honderden extra opvangplekken nodig. Steeds meer asielzoekers dreigen buiten de opvang in Ter Apel te moeten wachten. Zelfs voor kinderen, vrouwen en mensen met medische problemen wordt direct onderdak steeds moeilijker, zegt het Centraal Orgaan opvang asielzoekers. Niet gek. Je kunt niet dweilen met de kraan open.
Volgens het COA komt het tekort niet doordat meer mensen asiel aanvragen. Bewoners blijven te lang. Procedures bij de IND en de rechtspraak duren. En bijna 18.500 statushouders wachten op een woning in een gemeente, waardoor zij de azc-plek bezet houden. De pas aangetreden bestuursvoorzitter Remco Bakker roept gemeenten op snel noodopvang te regelen en tijdelijke huisvesting voor statushouders. „We moeten met elkaar voorkomen dat mensen op straat belanden. Dat is onmenselijk.”
De kraan staat in die zin niet in de aanvraagcijfers van deze week. Zij staat in een keten die niemand dichtdraait. Wie een status krijgt, stroomt niet door naar een huis. Wie procedeert, blijft. Wie binnenkomt, vindt een bed dat al bezet is door iemand die allang een verblijfsvergunning heeft. 18.500 wachtenden zijn geen incident. Het zijn 18.500 bedden die niet vrijkomen, in een stelsel dat op doorstroming is gebouwd en op stilstand draait.
De Spreidingswet laat zien wat een magneet doet. Zij verdeelt de opvang over gemeenten en noemt dat solidariteit. Zij zegt niet: er komt minder. Zij zegt: er is plek, ergens. Een wet die opvang garandeert zonder de instroom te beperken, trekt precies de druk aan die zij zegt te spreiden. Ter Apel loopt vol, het COA belt de gemeenten, de gemeenten zoeken noodlocaties, en de volgende lichting staat al bij het hek. Spreiden is geen rem. Het is een belofte dat er altijd een bed bij komt.
Bakker heeft gelijk dat mensen niet op straat horen. Hij heeft ongelijk als de oplossing alleen noodopvang is. Noodopvang is de dweil. De kraan is de combinatie van lange procedures, statushouders die niet vertrekken uit de opvang, en een wet die de capaciteit oprekt alsof de vraag daarmee fatsoenlijk wordt. Wie alleen bedden bijzet, houdt de rij in stand en noemt de volgende tekort opnieuw onmenselijk.
Het alarm was voorspelbaar. Het COA telt de bedden. Den Haag telt de spreiding. De kraan blijft open.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.




