Polygame huwelijken. Meerdere vrouwen die aanspraak maken op Nederlandse nabestaandenuitkeringen. Geld dat via een gat in de wet naar Marokko en Tunesië stroomt. En dat alles terwijl de eerste vrouw in België opeens de helft van haar uitkering kwijtraakt. Dit is geen satire, dit is het Nederland van 2026.
Minister Thierry Aartsen (VVD) van Werk en Participatie moet nu een wetswijziging aankondigen omdat Nederland recent bakzeil haalde bij de rechter. SGP-Kamerlid André Flach had hem er fijntjes op gewezen: de Sociale Verzekeringsbank (SVB) verloor een zaak waarin een Marokkaanse tweede vrouw een ANW-nabestaandenuitkering opeiste. De man, Nederlands én Marokkaans staatsburger, wonend in België was in 2019 in Marokko met haar getrouwd terwijl hij nog gewoon getrouwd was met zijn eerste vrouw. Geen scheiding. Polygamie pur sang.
Toen de man in 2021 overleed, kreeg de eerste vrouw terecht de uitkering. Maar de tweede vrouw diende een claim in, de rechter dwong de SVB tot uitbetalen: de helft plus ruim 15.000 euro met terugwerkende kracht. Pas nadat de eerste vrouw protesteerde en haar inkomen kelderde, stopte de geldstroom naar Marokko. De SVB beriep zich uiteindelijk op de wet tegen huwelijksdwang uit Rutte II-tijd, maar dat bleek onvoldoende. Het gat was er nog.
Dit past niet bij onze rechtsorde, zegt de minister nu
Eindelijk. Na jaren van wegkijken, rechtszaken en belastinggeld naar polygame constructies in Noord-Afrika komt er beweging. Aartsen erkent: dit past niet bij onze rechtsorde. Nou, welkom in de club, minister. Duizenden Nederlanders die wél braaf premie hebben betaald, hebben dat allang gezien.
Dit is het logische gevolg van decennia import van mensen uit culturen waar polygamie normaal is, dubbele nationaliteit wordt gedoogd en het Nederlandse socialezekerheidsstelsel als een soort all-inclusive buffet wordt beschouwd. Eén man, meerdere vrouwen, één overlijden, meerdere claims. En de Nederlandse belastingbetaler mag opdraaien voor de culturele incompatibiliteit.
De prijs van naïviteit
Hoeveel gevallen zijn er nog? Hoeveel geld is er de afgelopen jaren ongemerkt naar Marokko en Tunesië gevloeid? Hoeveel eerste vrouwen in Nederland of België zijn stilletjes benadeeld omdat de wet niet waterdicht was?
Dit dossier is een perfect symbool van de multiculturele puinhoop. We importeerden niet alleen mensen, we importeerden hun familiestructuren, hun huwelijksgebruiken en hun claims op ons systeem. En in plaats van vanaf dag één keihard te zeggen “bij ons geldt monogamie en één uitkering per overledene”, draaiden we jarenlang in kringetjes met halfzachte wetten en bange rechters.
Nu moet Thierry Aartsen het gat dichten. Te laat voor de tienduizenden euro’s die al zijn overgemaakt. Te laat voor het vertrouwen dat allang weg is bij gewone Nederlanders die zien hoe hun premies worden gebruikt.
Man man man. Wat hebben we er een puinhoop van gemaakt. Tijd dat we niet alleen dit ene gat dichten, maar eindelijk durven toe te geven dat de hele import van onverenigbare culturen een regelrechte ramp is voor onze rechtsorde, onze portemonnee en onze samenleving.