Door: Bert de Ruiter
Bestuurders verschillen niet alleen in partij of standpunten, maar vooral in hoe ze omgaan met verantwoordelijkheid, kritiek en de gevolgen van hun keuzes — zeker wanneer er een vangnet of terugweg bestaat. Dit punt werd recent helder aangekaart door Erwin Versteeg, fractievoorzitter van Belang van Enschede, in zijn column op de site van de partij.
Een illustratief voorbeeld dat Versteeg noemt, is de carrière van Arjen Maathuis. Als wethouder in Almelo kreeg hij felle kritiek (onder meer van PvdA, GroenLinks, SP, D66 en Leefbaar Almelo) op uitspraken over sociale huurders en bijstandsgerechtigden. Hij overleefde politieke druk zonder motie van wantrouwen. Later vertrok hij vrijwillig om burgemeester van Meppel te worden. Toen zijn voormalige werkgever na jaren de samenwerking beëindigde, eiste hij nog €60.000 — ondanks een eerdere terugkeergarantie en een periode van inzet elders. De rechter wees die eis af.
Dit contrasteert scherp met een nieuwere lichting wethouders die elders in het land aantreedt, zoals Versteeg observeert. Mensen die niet hun hele loopbaan in de politiek hebben doorgebracht, maar uit het bedrijfsleven, onderwijs of semi-overheid komen. Zij brengen een andere blik mee. Voor sommige beroepsgroepen (zoals onderwijs) bestaan terugkeerregelingen. Voor zelfstandig ondernemers ligt dat fundamenteel anders: elke dag zonder werk kost omzet en er wacht geen werkgever. Toch zetten velen die stap bewust, omdat ze iets willen betekenen en een frisse ervaring willen inbrengen.
Voorbeelden als Rik Pape (ondernemer), Tijmen Traanman en Maike Warrink (uit een vaste onderwijspositie) illustreren dit, maar het patroon is breder. Overal in Nederland treden wethouders aan die een carrière elders afsluiten of onderbreken zonder terugkeergarantie. Zij kiezen niet primair voor een volgende carrièrestap of persoonlijk gewin, maar om vanuit eigen ervaring bij te dragen. Juist omdat zij weten wat ze achterlaten, krijgt die keuze meer gewicht — een inzicht dat Versteeg terecht onder de aandacht brengt.
Verandering in de politiek begint niet pas in Den Haag, maar in de gemeenten, waar inwoners dagelijks met de overheid te maken hebben. Daar blijkt of bestuurders verantwoordelijkheid nemen, luisteren en fouten toegeven. Grote woorden en beeldvorming zijn snel gemaakt; uiteindelijk telt de manier van besturen. Echte verandering zit niet in een andere slogan, vlag of partijnaam, maar in de mentaliteit waarmee iemand zijn verantwoordelijkheid neemt. En die mentaliteit is niet voorbehouden aan één politieke kleur.
Credits en bron: Erwin Versteeg, fractievoorzitter Belang van Enschede, in de column “Mentaliteit is partij overstijgend” (Belang van Enschede, 12 augustus 2026).