Pakistan heeft duidelijk gemaakt dat de Mekka Joint Defense Agreement niet tegen een land is gericht en dat ook andere landen zich bij het pact kunnen aansluiten. De opmerkingen van de Pakistaanse vicepremier en minister van Buitenlandse Zaken Ishaq Dar zijn bijzonder interessant in het licht van eerdere uitspraken van minister van Defensie Khawaja Asif. Die zei na de ondertekening van de overeenkomst openlijk dat “de islamitische wereld zich moet verenigen om de gemeenschappelijke dreiging van Israël het hoofd te bieden.”
Dar probeert de zaak nu te sussen. Hij verklaarde dat het Mekka-akkoord puur defensief van aard is, niet gericht is tegen enig land, en uitsluitend bedoeld is om de voortdurende inspanningen voor vrede, stabiliteit en welvaart in de bredere regio te versterken. Het zou het resultaat zijn van jarenlange discussies en wederzijds overleg.
Dat klinkt natuurlijk erg ongeloofwaardig uit de mond van deze drie. We weten allang wat die “veiligheidsuitdagingen” heten: Israël en India. Dat deze landen de vrede gaan bevorderen, is net zo geloofwaardig als de voorspelling dat het in augustus sneeuwt in Nederland.
Het is sowieso absurd dat Turkije nu op drie paarden tegelijk wedt. Het zit in de NAVO, flirt al jaren met Rusland, en tekent nu dit islamitische defensiepact. Oh wat een betrouwbare bondgenoot is dat toch. Ankara speelt alle kanten tegen elkaar uit en denkt dat niemand het ziet.
Alles draait bij deze drie landen om macht uitbreiden. Pakistan heeft zijn eeuwige conflict met India, Turkije droomt van neo-Ottomaanse invloed, en Saoedi-Arabië wil zijn regionale positie versterken. “Puur defensief” is in dit deel van de wereld meestal code voor: we organiseren ons tegen de vijanden die we al jaren in het vizier hebben. De openlijke Israël-uitspraak van de Pakistaanse defensieminister maakt die code alleen maar duidelijker.
Interessant wordt vooral hoe Riyad gaat reageren als Ankara op schoot blijft zitten bij Teheran. Turkije en Iran hebben een lange geschiedenis van opportunistische toenadering. Saoedi-Arabië ziet Iran als existentiële dreiging. Hoe lang blijft die “broederlijke” samenwerking overeind als de belangen botsen?
Dit pact is geen vredesinitiatief. Het is machtspolitiek met een religieus sausje. En de belofte dat het “openstaat voor anderen” klinkt mooi, maar de echte bedoeling is duidelijk.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.
Comments 1