Related Posts
Elke week komen honderden asielzoekers aan in Ter Apel. Hun opluchting is vaak van hun gezicht af te lezen. Eindelijk aangekomen. Hoe ze er precies zijn gekomen, blijft meestal in nevelen gehuld. Taalbarrières. Opdracht van de smokkelaar. Of men wil de reis niet herbeleven. De realiteit is harder: zonder mensensmokkelaars komen die mensen daar niet. En die smokkelaars runnen een megaindustrie waar miljoenen in omgaan.
Het Openbaar Ministerie jaagt op de criminele organisaties die een compleet pakket aanbieden. Van gammele bootjes tot luxe vliegreizen. Van valse documenten tot advies hoe je de kans op asiel verhoogt. Tot en met schijnhuwelijken met een Nederlandse nep-partner, zodat je op basis daarvan het land binnenkomt. Officier van justitie migratiecriminaliteit Petra Hoekstra zegt het scherp: “Het draait de smokkelaars erom zoveel mogelijk geld aan die mensen te verdienen. Pure uitbuiting.” Ze doen zich voor als betrouwbare reisagenten. In de praktijk zijn het doorgewinterde misdadigers. Het Landelijk Parket en de Koninklijke Marechaussee geven er “veel prioriteit” aan. “We nemen het bloedserieus.”
Hoe meer geld, hoe meer mogelijkheden. Dat is het vaste gegeven. De een reist in een geblindeerd busje. De ander op een peperdure VIP-reis. Soms via een buurland waar al eerder asiel is aangevraagd of onder de radar is geleefd. Soms rechtstreeks. Op Schiphol worden ze gewoon ingevlogen. Dit is nog maar het topje van de ijsberg. De diensten zijn eindeloos: vervoer op maat, papieren die kloppen, routes die werken, en manieren om de asielprocedure te maximaliseren.
Geert Wilders vat het samen: “Perverser wordt het niet. Jetten laat ze allemaal binnen. Profiteurs op vip-reis. En wij maar betalen.”
De smokkelaar die wordt gepakt, komt na vijftien maanden vaak alweer vrij. En gaat verder waar hij gebleven was. De industrie draait door. De aanmeldcentra blijven open. De grenzen blijven poreus. Wie wil dat dit stopt, moet beginnen met de grenzen sluiten en de subsidies aan Vluchtelingenwerk stoppen. Anders blijft het een verdienmodel voor criminelen en een rekening voor de Nederlandse belastingbetaler.
Ondertussen telt Nederland alweer meer dan 18 miljoen inwoners en is het hard op weg naar de 20 miljoen. Op een klein kluitje aarde waar de ruimte en de veiligheid nu al in het gedrang komen. Men wil de natuur behouden en tegelijk steden erbij bouwen. Maar waar dan? Een Hongkong aan de Noordzee? Het contrast met Denemarken, waar nog geen 7 miljoen mensen wonen, is schril. Daar is men selectiever. Hier niet.
De politiek en de media hebben er nauwelijks aandacht voor. Geen woord over de leefbaarheid en de veiligheid in dit bomvolle land. Geen confrontatie met de realiteit dat de druk op alle vlakken vastloopt. Zolang de aanmeldpunten openblijven en de grenzen niet dichtgaan, blijft Ter Apel de eindbestemming van een industrie die pure winst maakt op mensen die naar Europa willen. En blijft de burger betalen. Voor de VIP-reizen, de nep-huwelijken, de busjes en de gevolgen.
Dit is geen humanitaire crisis. Dit is een georganiseerde, lucratieve bedrijfstak die floreert bij open grenzen en een overheid die weigert nee te zeggen. De realiteit is helder. De keuzes zijn dat nog niet.
Steun Realistische Reflecties
Wilt u dat Realistische Reflecties blijft groeien als onafhankelijk platform voor scherpe columns, analyses en geluiden die elders te weinig ruimte krijgen? Steun ons dan met een donatie. Iedere bijdrage, groot of klein, helpt ons om onafhankelijk te blijven, nieuwe schrijvers een podium te bieden en ons bereik verder uit te bouwen. Samen houden we het vrije en kritische geluid levend. Doneren kan via deze link.