Je ziet het de laatste tijd steeds vaker: social media-platforms die op basis van meldingen accounts schorsen, zonder dat er sprake is van echte bedreigingen of illegale content. Het is pure willekeur, gestuurd door de luidste klagers. Dit keer valt Israël-activist Daniel Gerritsen in de prijzen.
Zijn X-account is geschorst nadat hij een post van @grok citeerde over PRO-statenlid en fractievoorzitter Marjolein van Elteren. Grok gaf uitsluitend openbare informatie: haar functie bij GroenLinks in Utrecht, woonplaats Woudenberg, en de KvK-gegevens van haar bedrijf Ingewikkeld BV. Niks privé, niks illegaals. Gewoon wat iedereen zelf kan opzoeken.
Eerder werd Gerritsens LinkedIn-account al geschorst na een post over PRO-burgemeester Sharon Dijksma. Het patroon is helder: wie kritisch is op pro-Palestina politici die in de buurt van Hamas-verheerlijkende acties opduiken, wordt de mond gesnoerd. Wie de openbare feiten deelt, krijgt de deksel op de neus.
Dit is geen bescherming van privacy. Dit is selectieve censuur. Platforms reageren op meldingen van de “juiste” kant en negeren de rest. Israël-activisten en critici van de linkse consensus mogen niet te hard van stapel lopen, terwijl de andere kant vaak vrij spel heeft.
Realistische Reflecties vraagt zich af: wat vindt Elon Musk hiervan? X beloofde vrije meningsuiting. Als het citeren van openbare KvK-gegevens en een Grok-antwoord al voldoende is voor een schorsing, dan is er nog een lange weg te gaan. Willekeur is geen moderatie. Het is de nieuwe vorm van politieke correctheid die via de knop “melden” wordt afgedwongen.
En precies daar zit het grotere probleem. Terwijl politici en activisten die openlijk meelopen met betogingen waar 7 oktober wordt verheerlijkt of Hamas als “verzet” wordt geframed, zelden een tik op de vingers krijgen, wordt iemand die alleen maar openbare gegevens deelt en een ongemakkelijke vraag stelt meteen van het platform gehaald. Het is de omgekeerde wereld: de aanklager wordt beschermd, de kritiek wordt gestraft. Zo lang social media zich laten gijzelen door georganiseerde meldingscampagnes van de ene politieke kant, blijft er van echte vrijheid van meningsuiting weinig over.
Daniel Gerritsen is niet de eerste en zal niet de laatste zijn. Maar elke keer dat dit gebeurt, wordt duidelijker wie hier eigenlijk de macht heeft over het publieke debat.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.




