Nederland heeft geen inkomstenprobleem. Het heeft een uitgavenprobleem. BBB-fractievoorzitter Henk Vermeer zegt het hardop. We komen pas vooruit als we dat collectief inzien, en kiezen voor wat Nederland nodig heeft. Niet de rest van de wereld. En voor wat Nederlanders nodig hebben.
Dat is geen slogan voor de boerderij. Dat is de begroting. De economie groeit. De portemonnee krimpt. Het Centraal Planbureau rekende het deze zomer al voor: koopkracht onder druk, belastingdruk omhoog, overheidsuitgaven verder omhoog. Defensie, asiel, zorg, sociale zekerheid, rente. Het tekort verslechtert. En dan klopt Den Haag opnieuw aan bij burgers, boeren en bedrijven. Vermeer zei het toen al: dat kun je niet blijven doen.
Het kabinet-Jetten doet het toch. Linksaf met PRO, om op het pluche te blijven. Hogere lasten voor werkenden. Een vrijheidsbijdrage van miljarden. De spaarder en de ondernemer als sluitpost. Wie dat een inkomstenprobleem noemt, draait de som om. De staat geeft meer uit dan het land kan dragen, en noemt de aanslag op de burger hervorming.
Een land dat zijn eigen mensen niet meer kan huisvesten, heeft geen geld over voor de wereld. Jongeren zitten op zolder. Boeren worden weggetekend op stikstof. Gemeenten koersen af op een ravijn van miljarden, omdat Den Haag taken overhevelt zonder het geld mee te geven. Vermeer kreeg daar vorige maand een Kamermeerderheid voor: Haagse ambities mogen niet worden betaald uit gemeentelijke basisvoorzieningen. Dezelfde logica geldt voor de rijksbegroting. Eerst het eigen huis. Dan de rest.
Kiezen voor Nederland is geen afkeer van de buitenwereld. Het is de volgorde die elke huishouding kent en die de overheid is vergeten. Eerst de rekening die u zelf hebt gemaakt. Eerst de mensen die de premie en de belasting betalen. Eerst landbouw, maakindustrie en ondernemerschap, de basis waarop Vermeer het land wil bouwen. Wat daarna overblijft, kan naar buiten. Wat ervoor wordt weggegeven, is andermans geld. En dat raakt op.
PRO wil de andere kant op. Meer belasting op vermogen, meer staat, meer uitdelen. D66 zit in het kabinet dat die route openhoudt. BBB steunde een motie van wantrouwen omdat het kabinet op stikstof niet bewoog, en wil toch meepraten over de begroting. Dat is alleen zinvol als de diagnose van Vermeer de inzet is. Geen extra aanslag om de uitgaven in stand te houden. Snijden waar de staat is uitgegroeid. Lasten omlaag voor wie werkt en spaart.
Zolang Den Haag het tekort blijft behandelen als een gebrek aan inning, blijft de Nederlander de pinautomaat. Vermeer draait die zin om. Het probleem zit niet in wat de burger te weinig afstaat. Het zit in wat de overheid te veel uitgeeft, aan alles behalve aan het land dat de rekening betaalt. Dat collectief inzien is het begin. Kiezen voor Nederland en voor Nederlanders is de rest.
Steun Realistische Reflecties
Wilt u dat Realistische Reflecties blijft groeien als onafhankelijk platform voor scherpe columns, analyses en geluiden die elders te weinig ruimte krijgen? Steun ons dan met een donatie. Iedere bijdrage, groot of klein, helpt ons om onafhankelijk te blijven, nieuwe schrijvers een podium te bieden en ons bereik verder uit te bouwen. Samen houden we het vrije en kritische geluid levend. Doneren kan via deze link.




