Het was weer een gedenkwaardige uitzending bij Pauw & De Wit. Niet omdat er een inhoudelijk debat werd gevoerd, maar omdat de maskers eindelijk afgingen. Bas Erlings, het strategische brein achter de succesvolle VVD-campagnes van Mark Rutte, kreeg een riant podium om onomwonden te pleiten voor het verbieden van Forum voor Democratie. “Je moet uiteindelijk zo’n partij uit het spel halen,” zei hij. “Zorgen dat zij niet mee kunnen doen.”Daar zat het dan: de campagnestrateeg van de partij die zich altijd heeft gepresenteerd als hoeder van de democratie, die openlijk roept om een democratisch gekozen concurrent uit te schakelen. Schaamteloos. Walgelijk.
Erlings wond er geen doekjes om. FVD zou een “redelijke façade” hebben, kiezers lokken en ondertussen de democratie omver willen werpen. “Onze huidige regels kunnen daar niet zoveel, maar we moeten er wel wat mee.” Vertaling: de wetten die ons beschermen tegen machtsmisbruik zijn ineens niet meer voldoende als de verkeerde partij te groot wordt. Dan moet Den Haag maar ingrijpen. Voor de democratie, natuurlijk.
De echte vijanden van de open samenleving
Het was ironisch, zoals Paul Cliteur, mentor van Thierry Baudet en rechtsfilosoof, terecht opmerkte: aan tafel zaten alle usual suspects op één rij. Bart van den Brink, Sarah Bakker, Henri Bontenbal, Jelle Postma. Het establishment in volle glorie. Terwijl ze doen alsof ze de democratie verdedigen, laten ze precies zien hoe ver ze bereid zijn te gaan om serieuze oppositie monddood te maken.
De politiek en de media voeren een gecoördineerde hetze tegen FVD. Dit is geen incident. Dit is patroon. Zodra een partij het migratie- en klimaatnarratief durft te doorbreken en structurele kritiek levert op de jarenlange mislukkingen van het partijkartel, wordt het frame “extreemrechts” en “bedreiging voor de democratie” uit de kast getrokken.
Reacties uit de echte wereld
Gelukkig lieten niet iedereen zich meeslepen in dit totalitaire theater. Telegraaf-columnist Wierd Duk schreef treffend op X: “Je moet als VVD denken: laten we betere politiek bedrijven en die kiezers aan ons binden waardoor de concurrentie kleiner wordt. Een partijverbod is een heel slecht voorstel en betekent het failliet van de democratie. Typisch zwaktebod van in zichzelf gekeerde gevestigde orde.”
Rechtsfilosoof Andreas Kinneging was nog scherper: “Bas Erlings is ‘campagnestrateeg’ geweest van de VVD. Dit is een malafide poging om de concurrentie uit te schakelen. Het is alsof Albert Heijn pleit voor een verbod op de Jumbo.”
En historicus Sid Lukassen wees naar de kern: “Realiteit: de ‘oude’ politiek heeft zóveel lijken in de kast, zóveel boter op het hoofd… Zij sloopten het vertrouwen in democratie zélf!” Precies. Het zijn niet de Baudet-stemmers die het vertrouwen hebben gesloopt. Het zijn de jaren van open grenzen, woningnood, stikstofwaanzin, klimaatgelazer en leugens over “er is geen alternatief” die dat deden.
Fascistoïde fratsen in democratie-jasje
Dit is geen verdediging van de democratie. Dit is een fascistische heksenjacht in een modern jasje. Het riekt naar 1933: de concurrentie verbieden onder het mom van “bescherming van het systeem”. Terwijl juist deze partijen het systeem zelf hebben uitgehold door decennia lang de wil van de kiezer te negeren.
Het enige serieuze verwijt dat je FVD kunt maken, en dat ook mij persoonlijk tegen de borst stuit, is hun anti-Israël-houding. Dat is legitieme kritiek. Maar dat lost je niet op door een hele partij te verbieden. Dat los je op door betere argumenten, betere politiek en het vertrouwen van de kiezer terug te winnen. Niet door de spelregels aan te passen zodra je dreigt te verliezen.
De hypocriete middenpartijen tonen hun vuile gezicht. Ze zijn bereid elke serieuze oppositie kapot te maken, zolang hun eigen macht maar gehandhaafd blijft. Dit is geen democratie. Dit is machtspolitiek van de laagste soort.
En de burger kijkt toe. Die ziet het. Die onthoudt het. En bij de volgende verkiezingen zal hij opnieuw spreken. Harder misschien wel. Want verbieden lost niets op. Het maakt de kloof alleen maar dieper.