Door: Paul Cliteur
Wat bezielde Abdul Ballout om de aanslag te plegen op de Berlijnse Pride? Via de Duitse politie weten we: Ballout was een “islamist”. Dat is niet hetzelfde als “moslim”. Ook niet hetzelfde als “islamiet”. Een “islamist” is iemand die een politieke vormgeving geeft aan de islam als godsdienst. Islamisme is een ideologie.
Islamisme is de basis voor terrorisme. Terrorisme is geweldsgebruik met een bepaald doel. Het doel van een islamist is: islamisering van de staat en samenleving in het land waar hij zijn aanslag pleegt. Wat is “islamisering”? Islamisering wil zeggen: aanpassing aan de islam van alle aspecten van het leven. Alles, letterlijk alles, moet onder controle komen van de islam.
De islamist handelt “in naam van God”. God beveelt wat de moraal is (wat gedaan moet worden). Gods bevel moet blindelings worden gehoorzaamd. De islamist ervaart een dilemma: een “monotheïstisch dilemma” (wat betekent dat ook de andere monotheïstische godsdiensten dit dilemma ervaren). Dat dilemma is: wat te doen als Gods bevel strijdig is met de grondwet of met het nationale recht? Antwoord: dan gaat Gods bevel voor.
Dus: wat gaat voor, “vrijheid van expressie” of het verbod op godslastering? Antwoord: het verbod op godslastering gaat voor. Waarom? Omdat God dat beveelt (“In naam van God”).
Pride is voor Abdul Ballout één lange parade van godslastering. Dat moet worden gestopt. Hoe? Desnoods met geweld (terrorisme). Het soort terrorisme waarmee we hier te maken hebben is dus terrorisme “in naam van God”. Of: “theoterrorisme”. En dit theoterrorisme bindt in de westerse wereld vooral de strijd aan met vrijheid van expressie als principe. Voor de islamist moet vrijheid van expressie worden vernietigd. Het staat een participant aan de Pride niet vrij zijn seksuele identiteit uit te venten. Het staat Salman Rushdie niet vrij een kritisch boek over de islam te schrijven. Het staat een cartoonist niet vrij een cartoon over Mohammed te maken. Waarom niet? Omdat God dat niet wil.
Dus wanneer Friedrich Merz, Femke Halsema, Rob Jetten en alle andere vertegenwoordigers van de mainstreampolitiek in hun commentaren op de Pride-aanslag oreren over “haat” en “intolerantie” zitten zij ernaast. Abudul Ballout “haat” niet. Hij is een islamist. We moeten ook geen strijd beginnen tegen de “haat”, maar een strijd tegen het islamisme. Die strijd had allang begonnen moeten zijn, maar hopelijk gaat het nu dan toch nog lukken.
Friedrich Merz durft “islamisme” nog niet te noemen, de Duitse politie wel. Dat is winst.
Paul Cliteur schrijft al ongeveer 25 jaar over islamisme.