Treinreiziger John (41) vertelt in De Telegraaf wat hij ziet op het traject Emmen-Zwolle. Overlast. Messen. Intimidatie. Gedrag dat geen reiziger in een normaal land hoeft te accepteren. Arriva-personeel draagt bodycams. Zakkenrollerij. Ongewenste intimiteiten. En dan de klap op de vuurpijl: agressieve zwartrijders, vooral veiligelanders uit Ter Apel, krijgen geen boete meer als de situatie dreigt te escaleren.
Niet omdat de wet dat voorschrijft. Omdat het personeel zijn leven niet meer in de waagschaal wil leggen voor een boete die toch niet wordt betaald.„Moet ik nog een kaartje kopen? Jullie controleren toch niet meer.” Dat zeggen reizigers al. „Dus als we ons agressief gedragen, mogen we gratis?” Precies. Dat is de les. Overlast loont.
Edwin Kuiper van FNV Spoor zegt het zonder poespas. Je gaat niet de held uithangen. Alleen vorige week honderd keer politieassistentie gevraagd op dit traject. In de helft van de gevallen kwam die. Ieder uur stopt in Emmen een bus uit het azc in Ter Apel. De trein naar Zwolle is de poort naar de rest van Nederland. Geen ID, wachten op politie, escalatie. Technisch probleem, heet dat in Den Haag. Voor de steward alleen in de coupe is het geen techniek. Het is angst.
Geert Wilders las het en schreef wat half Nederland denkt maar zelden mag zeggen. Zwartrijdende asielzoekers zonder boete. Medewerkers uitgescholden, geïntimideerd, bespuugd. Passagiers als doelwit. Nederland is verrot. Eruit met dat tuig.
Hij heeft gelijk. Niet omdat elke asielzoeker een crimineel is. Omdat een systeem dat veiligelanders binnenlaat, niet uitzet, niet handhaaft en vervolgens het treinpersoneel opdraagt de andere kant op te kijken, rot is tot op het bot. Veiligelanders hebben geen asielrecht dat hen hier een vrijbrief geeft. Zij hebben een ticket naar huis. In plaats daarvan krijgen zij een gratis rit, een mes op zak en een overheid die het personeel instrueert: liever geen confrontatie.
Kabinet-Jetten I, Jetten, Bontenbal, Yeşilgöz, regeert. Niet Wilders. Zij dragen de verantwoordelijkheid voor een land waarin de belastingbetaler 35 euro betaalt voor een retourtje en de overlastpleger gratis doorrijdt als hij maar hard genoeg dreigt. Dat is geen medemenselijkheid. Dat is een selectieve rechtsstaat. Streng voor de burger met OV-chipkaart. Zacht voor wie geen papieren en wel agressie heeft.
Arriva capituleert omdat de politiek capituleerde. Eerst de instroom. Dan de overlast. Dan de bodycam. Dan de memo: bij dreigende agressie geen boete. Daarna de verontwaardiging. En dan weer niks.
John heeft geen ideologie nodig. Hij zit in die trein. Het personeel ook. Wie hun verhaal tot „polariseren” verklaart, kiest partij. Niet voor de slachtoffers. Voor de chaos. Een land dat zijn conducteurs leert weglopen voor tuig, is geen toevluchtsoord. Het is een doorreisland dat zijn eigen mensen in de steek laat. Eruit met wie hier niks te zoeken heeft. Handhaven voor wie wél een kaartje koopt. En ophouden te doen alsof dit pech is.
Dit is beleid. En het werkt precies zoals het is ontworpen: de verkeerde kant op.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.