Zo werd het onderwereldleger voor de schietpartij in Overasselt geronseld: „Ze vroegen: wie heeft er wel eens iemand gedood?” Het klinkt te amateuristisch voor woorden. Zou het echt zo werken in de zwaar georganiseerde misdaad?
Het legertje dat in de vroege ochtend van 1 september de woning van Jan G. in Overasselt aanviel, bestond uit een allegaartje van jonge mannen uit Frankrijk, België en Nederland, zo blijkt uit het voorlopige dossier. Amir B., 27, uit Marseille, zat op 3 september in de verhoorkamer in Apeldoorn. Twee dagen eerder had politiehelikopter Zulu hem en zeven anderen gespot in een maïsveld. De Dienst Speciale Interventies en het arrestatieteam gooiden knalgranaten om hen tevoorschijn te halen. De opsporing ziet de groep als onderdeel van een onderwereldleger van ruim dertig man dat een conflict in het drugsmilieu kwam beslechten.
Op camerabeelden stapt rond vier uur een grote groep gewapende mannen uit een busje en een vrachtwagen. Het peloton loopt naar de woning. Bewaker Berry Leenders, 51, zit in zijn auto. Een jongen met een automatisch geweer lost twee schoten in de auto. Een andere jongen schiet ook. Paniek. De groep rent weg. Enkele mannen lopen op twee agenten af die op een inbraakmelding bij de zwager van Jan G. zijn afgekomen. De agenten worden neergeschoten. De groep valt uiteen in de omgeving van Overasselt.
„Ik ben slachtoffer,” zegt B. resoluut. Waarom? „Omdat ik totaal niet wist waar ik in ben gestapt.” Hij vertelt over een afspraak in een hotel in Gent, met zijn neef en diens vriend, „allebei in de louche handel”. Een plein vol jongeren, een kebabzaak, een telefoontje, een witte Mercedes-vrachtwagen. Jongeren lopen erheen. Een grote man zegt: in de laadbak. Daar zitten er al op de grond. De wagen rijdt naar een loods. Telefoon en identiteitskaart inleveren. B. steekt zijn ID en bankpas in zijn sok.
Meegaan met een random vrachtwagen vol onbekenden. Heel normaal. Ja, inderdaad. Niet meegaan is racistisch en niet-inclusief. Het dossier leest als een rekruteringsverhaal uit een achterafsteegje, niet als een leger dat weet wat het doet. Tot de schoten. Tot Leenders. Tot de agenten. Amateuristisch of niet, de doden zijn echt. De jongeren kwamen uit drie landen. De vrachtwagen haalde ze op. De vraag wie er wel eens iemand had gedood, was kennelijk genoeg.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.