Er circuleert een compilatie van Oekraïense mannen die, eenmaal illegaal de Europese Unie binnen, van blijdschap door de knieën gaan. Geen intocht. Een ontsnapping. Iuliia Mendel, oud-perswoordvoerder van Zelenski, deelt het en schrijft wat de beelden al zeggen. Steeds meer mannen filmen het moment waarop ze de EU binnenkomen en noemen het vrijheid. De legale uitweg is al jaren dicht. Wat overblijft, loopt langs rivieren, bossen en nachtelijke controleposten. Thuis kan een man uit een bus worden gehaald, op straat worden staande gehouden, of worden vastgehouden in een rekruteringscentrum zonder duidelijke weg terug. In het buitenland is hij geen staatsbezit meer. De autoriteiten van Zelenski hebben vertrekken tot een misdaad gemaakt. Mannen kiezen de grens omdat het land hun geen derde optie biedt.
Dat is geen propaganda van Moskou. Dat is de voormalige spreekbuis uit het presidentieel paleis van Zelenski. Mendel zei elders dat mannen op straat worden gejaagd, dat de keuze vaak front of steekpenning is, en dat wie door bergen en over rivieren vlucht soms niet aankomt. De Tisza ligt vol met wie de oversteek niet haalden. Een gastland dat dit “desertie” noemt en de man terugstuurt, levert hem uit aan precies het systeem waarvoor hij ontsnapte.
Toch is dat de lijn die in Europese hoofdsteden oprukt. Oekraïne lobbyde in Brussel om dienstplichtige mannen de bescherming te ontnemen. Oostenrijk voert het uit: wie nieuw binnenkomt en niet kan aantonen dat hij legaal is vertrokken, krijgt geen automatische status meer. De redenering is kil. Kiev heeft soldaten nodig. Zelenski meldt tienduizenden nieuwe mobilisaties per maand, terwijl het leger tegelijkertijd kampt met een aanhoudende stroom deserteurs. Dus moet de EU de vluchtroute dichtgooien en de man terug de bus in zetten. Voor “de oorlogsinspanning”.
Dat is barbaars. Een man is geen munitie die een bondgenoot mag terugvorderen. Wie een grens over zwemt om niet te worden opgepakt op straat, vraagt geen avontuur. Hij vraagt om niet te worden opgebruikt in een oorlog die zijn eigen regering niet meer weet te beëindigen en die Europa blijft verlengen met cheques en toespraken. Bescherming weigeren om hem terug te sturen naar het rekruteringscentrum is geen solidariteit. Het is uitlenen.
De oorlog moet stoppen. Niet na het volgende pakket. Nu. Zolang Brussel de knieën op die grens leest als een logistiek probleem, en niet als een vonnis over de mobilisatie, blijft Europa meedoen aan de jacht. De mannen hebben hun keuze al gefilmd. Vrijheid, noemen ze de paal. Wie hen terugstuurt, heeft een ander woord voor dezelfde beelden.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.