Het is zondagmorgen en bij WNL op Zondag draait de carrousel weer op volle toeren. Ditmaal had Fidan Ekiz de eer om Forum voor Democratie en de termen ‘remigratie’ en ‘omvolking’ af te serveren. Met een persoonlijke hartenkreet: “Er groeien generaties op met de gedachte: horen wij hier nou wel of horen wij hier nou niet?” En: “Ik had nooit gedacht dat ik hier zou moeten zitten en dit zou moeten uitleggen.”
Ach Fidan. Nu fulltime in het circuit van de publieke omroep. Het script is bekend, de emotie voorspelbaar. Massa-immigratie en de zichtbare demografische verandering van Nederlandse steden worden vakkundig omgetoverd tot een individueel gevoel van “niet welkom zijn”. Klassiek horizontaal frame: haal de aandacht weg van de asielindustrie, de open grenzen, de politieke regie, de demografische verdringing en de geopolitieke avonturen elders in de wereld. Maak er een racismedebat van over woorden en gekwetste gevoelens.
De echte vraag
Dit gaat niet over allochtone generaties die zich “niet thuis voelen” omdat een politicus het woord ‘omvolking’ durft uit te spreken. Dit gaat over Rotterdam, Amsterdam-West, Den Haag-Schilderswijk, Utrecht en talloze andere wijken waar de oorspronkelijke bevolking in rap tempo minderheid wordt. Over wekelijkse instroom van asielzoekers. Over elites in Den Haag, Brussel en Hilversum die dit faciliteren terwijl ze zelf in witte bubbels wonen. Over oorlogen vaak met westerse vingerafdruk die migratiestromen op gang brengen waar de gewone Nederlander de sociale rekening voor betaalt: criminaliteit, woningnood, druk op zorg en onderwijs, parallelle samenlevingen.
Dat benoemt Ekiz natuurlijk niet. Daar zit ze niet voor. Haar functie is helder: buitenlanders in de slachtofferrol duwen, autochtone Nederlanders in de verdachtenbank zetten en de echte machtslaag de asiel-lobby, de NGOs, de EU en de geopolitieke spelers buiten beeld houden. Hasbara met een WNL-filter, zou je kunnen zeggen.
Remigratie en omvolking: feiten, geen fobie
‘Omvolking’ is geen complottheorie. Het is een beschrijving van wat er meetbaar gebeurt: de bevolkingsopbouw van Europa verandert in hoog tempo door massale niet-westerse immigratie en hogere geboortecijfers bij bepaalde groepen. CBS-cijfers laten het al jaren zien. ‘Remigratie’ is geen deportatiefantasie, maar een logisch beleidsvoorstel: wie hier niet wil integreren, de taal niet spreekt, niet bijdraagt en onze cultuur afwijst (of erger: een kalifaat nastreeft), moet terug kunnen. Net zoals Turkije en Griekenland doen met ongewenste gasten. Wie zich hier thuis voelt, de taal spreekt, bijdraagt en onze normen en waarden respecteert, hoort hier thuis. Punt. Wie Nederland wil islamiseren, sharia wil invoeren of alleen komt voor de uitkering en de blanke vrouwen, hoort hier niet. Dat is geen haat, dat is realisme. Generaties Nederlanders groeien op met de gedachte: “hoort dit nog wel bij ons land?” en dat zijn niet alleen de importgeneraties.
De media en figuren als Ekiz doen precies wat ze altijd doen: de legitieme zorgen van miljoenen Nederlanders criminaliseren. Terwijl de echte discriminatie zich afspeelt in achterstandswijken waar autochtonen zich niet meer veilig voelen, in scholen waar het Nederlands een minderheidstaal wordt en in buurten waar de politie de controle verliest.
het debat over remigratie en omvolking komt niet uit de lucht vallen. Het komt omdat de multiculturele utopie zichtbaar faalt. WNL op Zondag mag gerust blijven bashen. De werkelijkheid op straat bashen ze niet weg. Nog meer vragen, Ekiz? Of durf je een keer naar de echte cijfers en de echte wijken te kijken?




