De pro-Palestinagemeenschap heeft weer iets om woedend over te zijn. En zoals gebruikelijk rust dat weer op leugens. Adidas heeft een dienst: Single Shoe. Wie één been heeft, hoeft geen paar te kopen. Halve prijs voor de schoen die je nodig hebt. Wereldwijd. Paralympische atleten. Geen “IDF-collectie”. Gewoon: stop met mensen een extra schoen aansmeren die ze nooit dragen.
In Israël staat onder anderen Shalev Biton in de campagne. Oud-soldaat. Nahal-brigade. Mei 2021, tijdens Guardian of the Walls. Een antitankraket vanuit Gaza raakt een voertuig bij de grens. Zijn kameraad Omer Tabib is dood. Bitons linkerbeen gaat eraf. Hij revalideert. Hij gaat weer hardlopen.
Dat is het schandaal. Niet de raket. De schoen.
Inclusief, tot de Israëliër binnenkomt
Islamolinks preekt inclusiviteit tot het een Joodse Israëliër met een prothese is. Dan is toegankelijkheid opeens “normaliseren van genocide”. Dan moet het product in de prullenbak. Javier Bardem doet mee. Activisten zetten Biton naast een kind uit Gaza en doen alsof Adidas kinderen in Gaza negeert door één Israëliër één schoen te verkopen.
Alsof een hardloopschoen een veto is op medelijden. Alsof Biton de oorlog van 2023-2026 heeft uitgevochten. Hij verloor dat been in 2021, op Israëlisch grondgebied, door vuur uit Gaza. Een deel van de boycotposten liegt dat hij “in Gaza een been verloor tijdens de genocide”. Eerst het verzinsel. Dan de woede. Dan de hashtag.
Dat is geen mensenrechtenwerk. Dat is laster met een moreel filter.
BDS richt zijn pijlen allang niet meer op beleid, maar op mensen
Een man verliest een been door geweld uit Gaza. Hij probeert met een prothese zijn leven weer op te bouwen. Adidas wil hem één schoen verkopen. En dát wordt het strijdtoneel. Als zelfs dat niet mag, is BDS geen protest tegen een kabinet in Jeruzalem. Dan is iedere Israëliër besmet. De hardloper. De gehandicapte. De burger die toevallig in uniform heeft gezeten omdat zijn land hem riep. De Jood die durft te bestaan zonder zich te verontschuldigen voor ademhalen.
Gaza heeft gruwelijke aantallen geamputeerden. Dat ontkennen is idioot. Hamas begon op 7 oktober 2023 een slachtpartij, verschuilt zich onder burgers en viert elke Israëlische dode. Wie dát weglaat en vervolgens een geamputeerde Israëliër tot reclameboef verklaart, kiest geen slachtoffers. Die kiest een volk om te boycotten.
Inclusiviteit die Israëli’s uitsluit is geen inclusiviteit. Het is het oude gif in een sportjasje.
De leugen is het product. De schoen is het excuus
NIW heeft gelijk: absurd nieuws, gebouwd op onwaarheid. Een wereldwijde toegankelijkheidsdienst wordt omgedoopt tot “schoenen voor Israëlische soldaten”. Elf gehandicapte atleten in een lokale campagne worden één “gezicht van de bezetting”. Feit verdwijnt. Het doel blijft: Adidas moet buigen, Biton moet onzichtbaar, Israël mag niet normaal in een winkel staan.
Wie een man met één been de tweede schoen ontzegt omdat hij de verkeerde nationaliteit heeft, heeft het morele debat verloren. Wat rest is haat met een logo.
Koop de enkele schoen. Laat de boycot aan de mensen die zelfs een prothese politiek maken. Dat zegt meer over hen dan over Adidas. En oneindig veel meer over wat “Free Palestine” in hun mond werkelijk betekent: geen vrede. Uitsluiting, tot in de schoenenwinkel.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.




