Premier Keir Starmer is afgetreden. Men plengt krokodillentranen. Zeven premiers in tien jaar. De democratie is kapot. Starmer was politiek correct tot in de waanzin. Oprotten. Wat nu?
Engeland is zo verrot als het maar zijn kan. Starmer is in een lange rij van politieke idioten. Wij hebben ze idem. Duitsland heeft ze idem. Frankrijk en ga zo nog maar een half uur door. Wat hebben we een minachting voor deze lieden die hun land naar de kloten helpen en hun eigen bevolking bedriegen en beliegen. Tribunaal s.v.p.!
In Engeland begint het bij de bevolking te dagen. De politiek leiders hebben het land vakkundig naar z’n mallemoer geholpen met massa immigratie, Sharia is all over the place. De economie schurkt tegen recessie aan. De armoede is schokkend. Obesitas is ernstig probleem. Brexit was niet goed. Kortom Engeland is de weg compleet bijster. Daar komt bij dat Engeland nog steeds last heeft van de Glorious past. Het land wil niet wakker worden. Voetballen kunnen ze goed, maar wat nog meer? De industrie heeft het land verlaten. Het land zit opgescheept met een minder goed presterend allochtoon deel met hogere criminaliteit.
En de bootjes blijven komen… wie krijgen ze nu als premier? Nigel Farage? Andy Burnham? Rotzooi. Engeland moet terug maar Margaret Thatcher politiek. Lage belastingen , minder overheid, minder bureaucratie, minder ambtenaren. Lean and mean worden, minder landelijke democratie, meer lokale democratie. Weg met politieke deugers. Ze hebben het land kapot gemaakt net als Nederland en alle Europese landen. Remigratie!
Starmer verklaarde snikkend dat hij nu meer tijd gaat vrijmaken voor z’n vrouw en kinderen. Vanaf deze plaats wensen we zijn vrouw veel sterkte toe met deze lulhannes om zich heen.
Auteur van onder andere Links Verdriet (2025), De wereld volgens Ayn Rand (2025) en Opzoek naar een nieuwe Europese orde (2026)
