Sacha Ausems stopt in juli volgend jaar als burgemeester van Waalwijk. Ze zei het woensdagavond zelf. Niet omdat de raad haar wegstuurt. Niet omdat het werk te zwaar is. Maar omdat ze niet in Waalwijk woont en dat ook niet van plan is.
Sinds haar aantreden in 2021 woont ze in Berkel-Enschot. De wet is helder: een burgemeester woont in de gemeente die hij of zij bestuurt. Tijdelijke ontheffing kan. Een hele ambtstermijn pendelen en daarna nog een tweede termijn claimen, is een ander verhaal. Ausems gaat niet verhuizen. Dus gaat ze weg.
“Dat doet me pijn, want ik was heel graag doorgegaan,” zegt ze. Daarna volgt de standaardzin die in bestuurlijk Nederland altijd werkt: persoonlijke omstandigheden, gezin eerst. Hoeveel ze ook van Waalwijk, Sprang-Capelle en Waspik houdt, van inwoners, ondernemers en verenigingen: van haar gezin houdt ze nét iets meer. Mooi. Logisch ook. Gezin gaat voor. Alleen blijft één vraag hangen. Waarom wilde je dan überhaupt burgemeester van Waalwijk worden?
Het woonplaatsvereiste is geen verrassing. Het staat in de wet. Het hoort bij het ambt. Je bent geen interim-bestuurder van een zorginstelling die van dossier naar dossier hopst. Je bent het gezicht van een gemeente. Je woont er. Je staat op de markt. Je deelt de problemen van dezelfde postcode. Of je doet het niet.
Ausems koos vijf jaar geleden voor de keten. Ze koos niet voor het huis. Dat is haar goed recht. Maar het is geen klein detail. Het is de kern van het ambt. Een burgemeester die de gemeente bestuurt vanuit de buurgemeente, vraagt van inwoners iets wat ze zelf niet doet: wortelen.
Nu stapt ze op tijd op, zodat de raad een opvolger kan zoeken. Correct. Netjes. En toch wringt het. Want de boodschap is helder: Waalwijk was mooi, tot het serieus werd. Tot de wet vroeg wat het ambt altijd vraagt. Niet alleen besturen. Wonen.
In de polder heet dat “een moeilijke afweging”. In gewoon Nederlands heet dat: je wist waar je aan begon. Een burgemeester die niet in de gemeente wil wonen, is geen tragisch slachtoffer van de verhuisplicht. Dat is iemand die het ambt wilde zonder de bijbehorende prijs.
Gezin eerst. Prima. Dan de keten ook niet ophalen als je van tevoren weet dat het huis in Berkel-Enschot blijft staan.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.