In Overasselt speelde zich vannacht iets af dat lijkt op de laatste tien minuten van Scarface. Alleen speelt Tony Montana hier geen Cubaan in Miami. Hier is het de Ewijkseweg. Een Gelderse weg. Een dode. Twee agenten gewond. Traumahelikopter. Later op de ochtend waarschuwingsschoten van een arrestatieteam. Meerdere aanhoudingen. En camerabeelden waarop een groep van zeker dertig man met capuchons langsloopt, sommigen met wat zware wapens lijken. Ze schrikken. Ze rennen weg. Kort na vieren.
De politie zegt nog weinig. Motief onduidelijk. Verband tussen de schietpartij en de latere schoten onduidelijk. Buurtbewoners tegen de NOS: de groep zou op een bekende uit de drugswereld zijn afgestevend. Niet bevestigd. De Telegraaf schrijft wat iedereen in dit dossier allang ruikt: een mogelijk drugsconflict, volgens bronnen gelieerd aan de organisatie van Jos L., Bolle Jos Leijdekkers. Overasselt is geen toeval. Eerder labs. Eerder een gesloten pand. Eerder een Kalasjnikov op een erfpoort. Nu een lijk en twee agenten naar het ziekenhuis.
Dit is geen “incident in een dorp”. Dit is de export van de narcostaat naar het platteland. Amsterdam en Rotterdam waren het uithangbord. Nu ligt er een commando van dertig man op een landweg in Gelderland alsof het Cali is. Open grenzen, cocaïneroutes, liquidatiecultuur, en een politiek die het woord Mocro-maffia jarenlang te grof vond tot de kogels in de mais belandden. Niet elke schutter van vannacht is al geïdentificeerd. Het systeem wél. Een land dat synthethische rijkdom binnenlaat en daarna doet alsof de afrekening een lokaal ruzietje is.
Open grenzen zijn gaaf. De Mocro-maffia in het echt ook Kamervragen, alstublieft. Over hoe een peloton met geweren ongestoord een Nederlands dorp kan inlopen tot het misgaat. Over waarom agenten die op een melding afkomen het ziekenhuis in draaien. Van Bolle Jos tot de drugslabs in Overasselt: hoeveel terrein moet de overheid nog prijsgeven voordat we stoppen met het woord ‘ondermijning’?
Bewoners hoorden knallen. Zagen ambulances. Kregen een filmset voor de deur. De beelden van De Telegraaf zijn niet onafhankelijk geverifieerd, schrijft de krant zelf. Prima. Verifieer ze. Publiceer namen. Zet de organisatie klem. Maar stop met het ritueel waarin Den Haag een dag later over woonbeleid praat terwijl het binnenland een schietbaan wordt.
Nederland is geen speelfilm. In Scarface gaat het licht uit na de kogelregen. Hier gaat de volgende ochtend de Tweede Kamer weer vergaderen. Overasselt is niet het einde van het verhaal, maar een vooruitblik. Wie denkt dat wat extra ‘ondermijningsbeleid’ voldoende is, onderschat de tegenstander. Zonder grip op de grens, het afpakken van criminele miljoenen en meedogenloze vervolging van de top blijft de overheid achter de feiten aanlopen. En de mensen op straat betalen daarvoor de hoogste prijs.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.
Comments 2