Gisteren was het weer zover in de Tweede Kamer. Motie-De Vos: procedures beëindigen voor asielzoekers die misdrijven plegen. Simpel, logisch, basaal gezond verstand. Wie ons land binnenkomt, onze gastvrijheid misbruikt en vervolgens de wet breekt, die moet wegwezen. Niet blijven hangen met een verblijfsvergunning en een advocaat op kosten van de belastingbetaler.
Voorstemmers: 50Plus, SGP, JA21, BBB, Lid Keijzer, Groep Markuszower, PVV en FVD. Dat was het. De rest – het vertrouwde clubje van VVD, ChristenUnie, CDA, D66, GroenLinks-PvdA en de rest van het kartel stemde tegen of liet het afweten. Motie verworpen. Business as usual.
Oud-PVV-Kamerlid Harm Beertema vatte het op X treffend samen: “Elke crimineel mag blijven. Wat moet je dan gedaan hebben om NIET toegelaten te worden tot ons land? Op welke plaats staat de bescherming en de veiligheid van de Nederlanders tegen criminelen uit de rest van de wereld? Hoeveel duidelijker moet het worden, @rubenbrekelmans, @HenriBontenbal en @jpaternotte? Waarom haten jullie je eigen belastingbetaler zo hartgrondig?” Exact. Wat moet een asielzoeker eigenlijk uitvreten voordat Den Haag zegt: genoeg? Een steekpartij? Groepsverkrachting? Poging tot moord? Drugshandel op industriële schaal? Of moet hij eerst een aanslag plegen? Zelfs dan lijkt het erop dat ze nog een trajectje “integratie” en een taakstrafje voor je regelen.
Dit is geen incident. Dit is beleid. Decennialang bewust beleid. De gevestigde partijen hebben Nederland systematisch volgepompt met anti-westerse immigranten uit culturen die onze waarden verachten. En als die import dan crimineel blijkt, wat statistisch geen verrassing is, dan beschermen ze hem. Niet ons. Niet de Nederlandse burger die de rekening betaalt, de overlast slikt en de angst meedraagt.
Het gebrek aan aansprakelijkheid in de politiek is stuitend. Een minister, een Kamerlid of een staatssecretaris kan het land jarenlang ontwrichten met opengrenzen, asielcircussen en “humane” opvang, zonder dat er ooit een haan naar kraait. Geen ontslag. Geen proces. Geen persoonlijke verantwoordelijkheid. Gewoon door met het volgende subsidiepotje en de volgende leugen over “kansen” en “diversiteit”.
Wie de wetten van het gastland schendt, verspeelt het recht op bescherming. Punt. Simpeler kan het niet. De overheid heeft één kerntaak: zorgen voor een veilige, stabiele en rechtvaardige samenleving voor haar eigen burgers. Niet voor de hele wereld. Niet voor mensen die hier komen om te nemen, niet om bij te dragen. Geen discussie mogelijk.
Maar die discussie is er wel, elke dag weer. In Den Haag, in de media, in de rechtbanken. Altijd weer die eindeloze nuancering, die “individuele gevallen”, die “mensenrechten” die ineens zwaarder wegen dan de veiligheid van Nederlandse meisjes, ouderen en hardwerkende gezinnen.
Dit stemresultaat is schandelijk. Het is een oorlogsverklaring aan de eigen bevolking. Het zegt: jullie veiligheid komt op de tweede plaats. Jullie belastinggeld is er om het systeem draaiende te houden. Jullie zorgen zijn “populisme”.
Realistische Reflecties zegt: dit kan niet langer. Een land dat zijn eigen burgers niet meer beschermt tegen criminele import, is geen land meer. Het is een verzorgingsstaat voor de hele wereld, met Nederlanders als melkkoe en zondebok. Hoeveel doden, hoeveel slachtoffers, hoeveel verwoeste wijken moeten er nog komen voordat ze toegeven dat dit beleid faalt?




