Geert Wilders is pisnijdig, en terecht. Op X noemde hij het precies bij de naam: “De anti-PVV wet van Mohammed en Joost. Ze kunnen hun haat niet onderdrukken. Puur bedoeld om de #PVV te verbieden. Walgelijk en anti-democratisch.”
En Wilders heeft groot gelijk. D66’er Joost Sneller en Mohammed Mohandis van Pro (Progressief Nederland) zetten hun omstreden plan tóch door, ondanks een vernietigend advies van de Raad van State. Ze dienen een aangepast amendement in op de Wet politieke partijen, met als enige echte doel: de PVV raken. Want ja, Geert Wilders is het enige officiële lid van zijn eigen partij. De rest van de volksvertegenwoordigers en medewerkers zijn geen lid en dat is bewust zo opgezet. Geen ledenpartij, geen gedoe met interne machtsstrijd, geen infiltratie door opportunisten of vijanden van binnenuit. Simpel, effectief en volledig legaal. Tot nu toe.
Een ‘democratische ondergrens’ die vooral één partij treft
Sneller en Mohandis praten mooi over “minimale democratische eisen” en een “ledendemocratie” waarbij leden meebeslissen over de koers. Sneller vergeleek het met een ondernemingsraad bij een bedrijf van vijftig man: “Dat vindt niemand raar.” Maar dit is geen bedrijf. Dit is een politieke partij die door honderdduizenden Nederlanders gekozen wordt omdat ze wél vertrouwen hebben in Wilders’ leiding. Niet in een zooitje van ledenvergaderingen waar de PVV straks overspoeld kan worden door actiegroepen, moslimbroeders of linkse infiltranten. De indieners weten dondersgoed dat dit voorstel vooral de PVV raakt. Andere partijen hebben al jaren leden, interne verkiezingen en allemaal dat mooie democratische theater. De PVV kiest bewust voor een andere structuur, een die werkt, gezien de verkiezingsresultaten. Dit is geen bezorgdheid om de democratie. Dit is jaloezie en angst. Angst voor een partij die de gevestigde orde consequent de waarheid zegt over immigratie, islam en de teloorgang van Nederland. De Raad van State was in mei al keihard: constitutioneel mag het misschien, maar het uitsluiten van verkiezingen bij niet-naleving is “te verregaand”. Ook de toezichthouder dreigt in eindeloze discussies te belanden over hoeveel invloed leden precies moeten hebben op lijsten en programma’s. Logisch, want dit is geen neutrale wet. Dit is een wapen. Toch gaan Sneller en Mohandis door. Ze hebben wat puntjes aangepast, vijf jaar respijt of zoiets, in de hoop dat een Kamermeerderheid het meekrijgt. Een meerderheid die nu al wankelt, omdat zelfs Den Haag voelt hoe stinkend dit overkomt: een gerichte wet tegen de grootste volkspartij. Dit is geen democratie versterken, dit is democratie ondermijnen.
Laten we eerlijk zijn: dit is het zoveelste staaltje van het deugkartel dat de kiezer niet vertrouwt. Als de PVV te populair wordt, dan veranderen we gewoon de spelregels. Net zoals ze jarenlang hebben geprobeerd Wilders persoonlijk kapot te maken met rechtszaken, demonisering en boycots. Nu proberen ze het via de achterdeur van de partijwetgeving. Wilders heeft de PVV groot gemaakt precies omdat hij geen last heeft van de interne ruzies, lekken en machtsspelletjes die andere partijen teisteren. De kiezer stemt op Wilders en zijn team om een duidelijk programma uit te voeren, niet om een ledenclubje te managen. Dat is geen gebrek aan democratie, dat is efficiëntie in dienst van het Nederlandse volk. Mohammed en Joost kunnen hun haat niet onderdrukken. Ze haten de PVV omdat die weigert mee te doen aan hun multiculturele fantasie en hun groene utopietjes. Dus moet de PVV kapot. Punt. Nederland verdient beter dan dit soort anti-democratische spelletjes. De kiezer heeft in verkiezingen duidelijk gesproken. Probeer niet via de wet wat je via de stembus niet voor elkaar krijgt. Dat is pas echt walgelijk. Realistische Reflecties houdt het scherp in de gaten. Dit soort aanvallen op de grootste oppositiepartij zijn een teken van zwakte van het establishment. En Wilders? Die laat zich niet zomaar verbieden.




