Saksen-Anhalt heeft gestemd. AfD bijna 44 procent. 39 van de 83 zetels. Nipt geen alleenheerschappij. CDU van Merz naar zo’n 17, 18 procent: gehalveerd. BSW van Sahra Wagenknecht kruipt over de kiesdrempel en krijgt naar verwachting vijf zetels.
Die vijf zetels zijn het slot op de deur. Of de sleutel. BSW zei eerder de AfD aan de macht te willen helpen. Nu laten ze het in het midden. Het uitsluitspel kan beginnen. Historisch keerpunt.
Niet omdat de media het zegt. Omdat de kiezer het zei
Oost-Duitsland voelt zich al jaren het achterkamertje van de Bondsrepubliek. Werk, migratie, respect. De gevestigde partijen beloofden dat de AfD zou smelten als je haar negeerde. Brandmauer: niet praten, niet gedogen, niet samen stemmen. Alsof een kiesgerechtigde verdwijnt als je hem niet aankijkt.
Het omgekeerde gebeurde. Merz zou de AfD halveren met strenger asielbeleid. De AfD verdubbelde. De CDU kromp. Voor de AfD-kiezer ging Berlijn nog altijd niet ver genoeg. Onthullingen over contacten, Rusland, vriendjespolitiek, waarschuwingen van Holocaustoverlevenden en kerken: weggewuifd. De “oude partijen” waren in hun ogen fout, corrupt, elitair.
Dat is geen moreel certificaat voor de AfD. Dat is een sterfakte van het midden. Niets van het oude recept werkte. Isolatie voedde het slachtofferverhaal. Halfslachtig asielbeleid voedde de woede. Preken vanaf de kansel voedden de doofheid.
De extremistische flank binnen de AfD leest de uitslag als bewijs: radicaler mag. De kiezer schrikt niet.
BSW als geweten. Of als makelaar
Zonder BSW had Siegmund bijna alleen kunnen regeren. Met BSW hangt Magdeburg van vijf zetels af. Wagenknecht-politiek is links-populistisch, anti-oorlog, anti-elite, hard op migratie. Geen CDU-kloon. Geen Groene brandweerman.
Als BSW de hand schudt, valt de Brandmauer in een deelstaat die de veiligheidsdienst “extreemrechts” noemt. Als BSW weigert, blijft een minderheid die elke dag moet bedelen bij partijen die elkaar haten. Een monstercoalitie van iedereen-behalve-AfD is wiskundig krap en politiek een lachertje.
Siegmund steekt “als democraat” de hand uit, op voorwaarde dat ÁfD-plannen doorgaan. Dat is geen compromis. Dat is een ultimatum met een glimlach.
Merz is het campagnecadeau
Ulrich Siegmund noemde de bondskanselier een uitstekende verkiezingsmedewerker voor de AfD. Pijnlijk, omdat het klopt in de beleving van het Oosten: Berlijn praat streng en levert half. Elke dag Merz is een dag te veel, zei de winnaar.
Binnen de CDU klinkt nu wat krantencommentaren al durven te schrijven: wegwezen. Het lagere kader ruikt bloed. Drie deelstaatverkiezingen in september. Eerst dit. Dan Berlijn en Mecklenburg-Voor-Pommeren. Wie hier “incident” van maakt, liegt voor de camera.
De les is niet voor Duitsland alleen
Uitsluiten zonder de klacht weg te nemen, is geen oplossing. Het is een reclamespot voor de uitgeslotene. Wie migratie, veiligheid en achterstelling afdoet als onwelvoeglijk, schenkt de onwelvoeglijke partij de monopolie op het onderwerp.
Duitsland schudt op zijn grondvesten. De naoorlogse politieke regel dat een partij als de AfD nooit aan de macht mag komen, botste gisteren frontaal op de kiezer. Niet de AfD heeft de Brandmauer opgeblazen. De kiezer deed dat. BSW mag nu kiezen of ze de ruïne bewoont.
Het midden staat met de handen in het haar. Dat haar is al jaren te lang. Eerst luisteren naar waarom bijna de helft van Saksen-Anhalt dit deed. Daarna pas de volgende muur metselen.
De Brandmauer moest de werkelijkheid buiten houden. Vannacht kwam de kiezer er dwars doorheen.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.