Weer een slachtoffer. Dit keer geen boer met honderden koeien, maar een groepje enthousiaste vrijwilligers dat al acht jaar een zelfoogsttuin runt in Ossendrecht. De Martinushoeve. Een pluktuin waar mensen zelf hun biologische groenten en kruiden komen halen. 100% onbespoten, lokaal, leerzaam en bovenal: een plek waar mensen elkaar ontmoeten terwijl ze gezonde, echte voeding verbouwen. En wat doet de overheid? Die ramt er een stikstofdecreet doorheen en zegt: wegwezen.
In de opinieraadsvergadering van Woensdrecht liet wethouder Rainier Schuurbiers (blijkbaar ook al besmet met het Den Haag-virus) weten dat er “geen mogelijkheden” zijn. De tuin ligt in een Natura 2000-gebied en de strenge stikstofregels staan het niet toe. Punt. De provincie Noord-Brabant ziet het als “agrarische activiteit”. Alsof een paar vrijwilligers met schepjes en een paar groentebedden dezelfde impact hebben als een industriële veehouderij. Dit is niet meer te volgen. Dit is pure waanzin.
Hoe gezond wil je het hebben?
Dit is precies wat iedereen zegt te willen: lokaal, biologisch, duurzaam, sociaal. Geen pesticiden, geen voedselkilometers, geen supermarktrommel vol toevoegingen. Mensen die zelf hun handen vuilmaken, kinderen leren waar eten echt vandaan komt, ouderen die een praatje maken. Een ontmoetingsplek met nut. Maar nee. Want stikstof.
Diezelfde stikstof die volgens de modellen van het RIVM en de overheid overal en altijd dodelijk is, tenzij je in Den Haag zit en met een elektrische auto rijdt naar een stikstofdebat. D66-fractieleider Guy Janssen vroeg nog netjes naar een tijdelijke ontheffing in afwachting van de nieuwe stikstofregels. Misschien komt er dan ruimte. Schuurbiers: “We hebben opties bekeken, bestemmingsplan wijzigen kan niet, ander perceel wordt ook lastig.” Kortom: sorry, regels zijn regels.
Hoe lang houden we dit vol in dit land? Hoe lang kijken we nog toe hoe gezonde, vrijwillige, bottom-up initiatieven kapotgemaakt worden door papieren regels uit Den Haag en Brussel? Terwijl de echte vervuilers gewoon door mogen draaien met hun vrijstellingen en lobbyisten.
Slappe hap van de lokale politiek
De gemeente Woensdrecht zou trots moeten zijn op zo’n project. In plaats daarvan laat de wethouder het gewoon gaan. “We hopen dat het nieuwe stikstofplan straks mogelijkheden biedt…” Ja, tuurlijk. Wachten tot de Tweede en Eerste Kamer iets bedenken. Tot die tijd: de vrijwilligers kunnen oprotten.
Zijn ze bij de provincie eigenlijk op de hoogte dat dit biologisch is? Dat hier geen kunstmest in vrachtwagens wordt uitgestort, maar dat mensen met liefde en verstand werken? Of maakt dat helemaal niets uit als het stikstofmodel eenmaal in de computer is ingevoerd?
Dit land is ziek. Bestuurders durven niet meer na te denken, bang voor boetes uit Brussel of boze ambtenaren in Den Haag. Inwoners die wél nadenken en doen worden weggezet als lastpost. Een zelfoogsttuin is blijkbaar gevaarlijker voor de natuur dan een nieuwe snelweg of een distributiecentrum.
Hoe lang nog, Nederland? Hoe lang laten we dit gebeuren voordat de emmer overstroomt? De Martinushoeve is niet zomaar een tuintje. Het is een symbool. Van gezond verstand versus regelzucht. Van burgers die iets moois opbouwen versus een overheid die alleen maar afbreekt.
En als zelfs dit niet meer mag… wat mag er dan nog wél?