EenVandaag meldt het: ook een jaar na de campagne ‘Wij eisen de nacht op’ worden jonge vrouwen nog regelmatig geïntimideerd op straat. Uit onderzoek van het EenVandaag Opiniepanel onder ruim 1.400 deelnemers van 16 tot en met 34 jaar blijkt dat 8 op de 10 (78 procent) jonge vrouwen in het afgelopen jaar iets intimiderends meemaakten: opmerkingen, aanrakingen of nafluiten. Bij ruim de helft (53 procent) van de incidenten waarbij omstanders aanwezig waren, werd er niet ingegrepen.
Vooral ’s nachts voelen veel jonge vrouwen (79 procent) zich onveilig wanneer ze alleen over straat gaan. Het is dan rustiger en je komt eerder dronken mensen tegen. “Eigenlijk voel ik mij altijd onveilig in het donker”, schrijft een deelneemster. “Als er niemand is, denk je: als er nu iets gebeurt, ziet of hoort niemand mij. Maar als er mensen op straat zijn, is er ook altijd een gevoel van onveiligheid. Je weet het gewoon nooit zeker, je kan niet van je veiligheid uitgaan.”
Een jaar na de moord op de 17-jarige Lisa en de campagne zeggen jongeren vaker stil te staan bij de kwestie. 68 procent is het afgelopen jaar meer bezig geweest met de veiligheid van vrouwen op straat. Vooral jonge vrouwen (79 procent), maar ook de meeste jonge mannen (58 procent). Het veiligheidsgevoel zelf is echter nauwelijks verbeterd.
Wie had dat gedacht? Symboolpolitiek heet dat. Posters, fietstochten, hashtags, een tijdelijke golf van media-aandacht en politieke beloftes. Het voelde goed, het kostte weinig en het veranderde niets fundamenteels. De realiteit op straat bleef hetzelfde.
Zolang we dit blijven framen als een generiek ‘mannenprobleem’, blijven we de kern ontwijken. Niet alle mannen intimideren vrouwen. De oververtegenwoordiging van daders uit bepaalde culturele groepen is al jaren zichtbaar in politiecijfers, aangiftes en de ervaringen van vrouwen zelf. Groepen die vrouwen niet volgens westerse normen van gelijkwaardigheid en autonomie behandelen, maar vanuit een andere, vaak religieus of traditioneel getinte kijk op geslachtverhoudingen.
Dat is geen haat. Dat is constateren wat herhaaldelijk blijkt uit praktijk en statistiek. Islamitische en andere niet-westerse normen over de positie van de vrouw botsen in veel gevallen hard met de vrijheid die Nederlandse vrouwen als vanzelfsprekend beschouwen. Wegkijken van die culturele dimensie is precies de reden waarom campagnes als deze zo weinig uithalen.
Omstanders die niet ingrijpen, doen dat vaak uit angst of onverschilligheid. Maar de diepere oorzaak is dat we als samenleving weigeren de echte bron van een groot deel van de straatintimidatie te benoemen. Zolang we dat blijven doen, blijven jonge vrouwen ’s avonds met sleutels tussen de vingers lopen en blijven de posters aan de lantaarnpalen hangen zonder resultaat.
Veiligheid op straat begint bij eerlijkheid over oorzaken. Niet bij nog een campagne.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.