Afgelopen weekend was ik in mijn vrije tijd in Loosdrecht en beroepsmatig in Harreveld, twee plekken waar opvang op zijn zachtst gezegd ter discussie staat. In mijn eigen stad ontstaat ondertussen ophef omdat we nog eens 50 AMV’ers zouden moeten opvangen schrijft Erwin Versteeg, fractievoorzitter van Belang voor Enschede.
Gisteravond, toen ik thuiskwam van een politieke bijeenkomst, zag ik nog een klein deel van het debat over het “normaliseren van geweld in politiek en samenleving”. Ik kan zeggen: ik was blij met de uitknop van de tv. En dat was niet omdat Wilders wederom zijn politieke tegenstanders een podium gaf. Dat is immers geen incident meer, maar een patroon.
Het mag van Jetten maar…
Er mag een debat worden gevoerd met B&W en bewoners mogen inspreken. Maar dan enkel over “hoe” de opvang georganiseerd moet worden.
Wel benadrukte Jetten, na doorvragen van Mona Keijzer, dat het landelijk om een totaalpakket voor grip op asiel en migratie gaat:
- maatregelen die de instroom omlaag brengen;
- maatregelen om mensen die hier niets te zoeken hebben of problemen veroorzaken in een speciale opvang te plaatsen en daadwerkelijk uit te zetten naar het land van herkomst;
- de asielketen qua opvang op orde krijgen;
- ervoor zorgen dat mensen via taal en werk mee kunnen doen als ze hier daadwerkelijk mogen blijven.
En daar worden dan wederom maanden voor uitgetrokken om aan een oplossing te werken en langzaam verbetering zichtbaar te laten worden.
De vraag van inwoners
Inwoners krijgen dus te horen dat zij “mee mogen praten”, maar tegelijkertijd wordt van raadsleden verwacht dat zij actief draagvlak gaan organiseren voor een besluit dat in feite al in gang is gezet.
De vraag die dan ontstaat is: hoeveel zekerheid hebben inwoners nog dat hun mening daadwerkelijk invloed heeft op de uitkomst?
Want als:
- het gesprek alleen nog gaat over hóé opvang wordt georganiseerd;
- raadsleden expliciet de opdracht krijgen draagvlak te creëren;
- en tegelijkertijd wordt gesproken over maandenlange trajecten richting “verbetering”;
dan wekt dat de indruk dat het proces vooral gericht is op acceptatie van beleid, in plaats van op een open politieke afweging over alternatieven.
Juist daar zit voor veel inwoners de onzekerheid. Is participatie nog bedoeld om beleid bij te sturen, of vooral om weerstand beheersbaar te maken?
Onze politieke koers
Wat inwoners nu vooral willen weten is: hoeveel invloed hebben zij nog werkelijk op de uitkomst?
Want als bewoners alleen mogen meepraten over hóé opvang georganiseerd moet worden, terwijl raadsleden tegelijkertijd de opdracht krijgen om “draagvlak te creëren”, dan ontstaat al snel de indruk dat de richting feitelijk al vaststaat.
Onze politieke koers is daarom helder: zeg de bestuursovereenkomst met het COA formeel op en ga opnieuw onderhandelen over wie daadwerkelijk opgevangen moet worden.
Dat is geen obstructie, maar juist een democratische keuze. Zeker nu vanuit Den Haag zelf wordt aangegeven dat:
- de instroom omlaag moet;
- overlastgevers apart moeten worden opgevangen;
- mensen zonder verblijfsrecht daadwerkelijk moeten worden uitgezet;
- en het hele asielsysteem op de schop moet.
Dat past bovendien prima binnen het tijdspad waar nu over gesproken wordt, waarin pas over maanden verbetering zichtbaar zou moeten zijn.
Als het beleid daadwerkelijk verandert, dan moet ook lokaal de ruimte bestaan om bestaande afspraken opnieuw tegen het licht te houden.
Ondertussen in Enschede
Voor zover ik het heb kunnen waarnemen en op basis van vele gesprekken zie ik dat de situatie in Loosdrecht, Harreveld en Enschede niet met elkaar te vergelijken zijn.
In Enschede gaat het om een bestaande situatie en qua aantallen om meer mensen. De impact op de samenstelling van de bevolking is echter geen 20%, zoals dat in Harreveld het geval zal zijn.
Voor ons is wel duidelijk: we moeten ons de mond niet laten snoeren. En niet simpelweg meelopen in de optocht zoals die in Den Haag wordt georganiseerd. Niet in woorden en niet in de omgang met elkaar.
Ook dat past prima in wat MP Jetten noemt: allen die zich in ons land bevinden worden op basis van artikel 1 van de Grondwet in gelijke gevallen gelijk behandeld.
Er zijn namelijk geen gelijke gevallen en mensen verschillen. Dat is het Belang van Enschede.
Voor de komende actualiteitenraad
In Enschede is er een wekelijkse actualiteitenraad. Deze is bedoeld voor het stellen van politieke vragen over onderwerpen die spoed hebben als het gaat om het besturen van de gemeente. Over de mening van het college van B&W inzake actuele en politieke onderwerpen in de gemeente. Of over de verantwoording van het college van B&W over actuele en politieke onderwerpen in de gemeente.
Wij hebben hier reeds veelvuldig gebruik van gemaakt. Deels over onderwerpen die echt spoed hebben, zoals woningsplitsing. Maar ook over onderwerpen zoals Sportaal die later terugkomen op de politieke agenda.
In de komende actualiteitenraad hebben wij vragen over “Grip op draagvlak AZC in Enschede”. Een onderwerp dat zowel actueel is als opnieuw op de politieke agenda zal komen.
