Het wordt er niet gezelliger op in het Stadhuis van Den Haag. Terwijl de stad kreunt onder woningnood, overvolle opvanglocaties, verloedering en druk op voorzieningen, gooien D66 en PRO (GroenLinks-PvdA) er weer hun smerige truc in: wie kritisch is over asielopvang, die is meteen schuldig aan intimidatie, bedreiging en gebrek aan medemenselijkheid. Gevaarlijke framing, noemt Hart voor Den Haag het. En terecht. Uiterst gevaarlijk zelfs.
In een stevig statement prikt de partij van Richard de Mos de linkse zeepbel door. Een normaal politiek debat over hoeveel asielopvang Den Haag nog aankan, wordt door D66 en PRO bewust omgetoverd in een strijd tussen “extremisten” en “fatsoenlijke mensen”. Dat is niet alleen laf, het is giftig. Woorden hebben gevolgen, zeker nu politici van links tot rechts te maken krijgen met agressie. Maar de partijen die altijd roepen om “fatsoenlijk debat” zijn zelf de grootste polariseerders.
Hart voor Den Haag zegt waar het op staat: opkomen voor woningzoekenden, ouderen zonder huis, jongeren zonder toekomst, gezinnen die jaren wachten en wijken die onder de druk bezwijken, is geen haat. Het is legitieme politiek. Het is medemenselijkheid voor je eigen mensen. Niet alleen voor de import die hier neergeplant wordt ten koste van alles en iedereen.
De Mos weet als geen ander hoe dodelijk onterechte framing kan zijn. Jarenlang is hij zelf slachtoffer geweest van linkse hetze, ook toen de feiten allang anders uitwezen. Dat juist diezelfde partijen nu weer hetzelfde spelletje spelen, is des te schandaliger.
Intussen heeft de Haagse kiezer Hart voor Den Haag met 16 zetels een duidelijke boodschap gegeven: tijd voor een andere koers. Geen open-grenzen-ideologie meer, maar prioriteit voor leefbaarheid, huizen voor Nederlanders en grip op de chaos. De gesprekken met VVD, DENK en CDA verlopen volgens Hart voor Den Haag constructief en respectvol. Er komt een nieuw college aan. Eindelijk een coalitie die niet alleen maar praat over “solidariteit” met de hele wereld, maar ook oog heeft voor de eigen stad en eigen inwoners.
Dit is precies waar Den Haag en Nederland op zitten te wachten. Geen wollig gelul meer dat elke kritiek op asiel meteen criminaliseert. Maar nuchter realisme: hoeveel kan deze stad nog aan? Hoe houden we de wijken leefbaar? Hoe lossen we de woningnood op voor onze eigen mensen in plaats van altijd maar weer nieuwe opvangplekken te creëren?
D66 en PRO laten zien wat ze zijn: partijen die het debat niet aankunnen en daarom de tegenstander demoniseren. Hart voor Den Haag weigert mee te gaan in dat smerige spel. Goed zo.
Realisme is bittere noodzaak. Den Haag verdient een bestuur dat kiest voor de Hagenaar, niet voor het zoveelste asielcircus ten koste van de eigen bevolking. Richard de Mos en Hart voor Den Haag lijken die koers te durven varen. De komende weken gaan bepalen of het daadwerkelijk tot een omslag komt of dat de linkse framing toch weer wint. Realistische Reflecties houdt het scherp in de gaten. De Hagenezen ook.




