Deugend Nederland is weer in volle staat van opwinding. Wethouder Tom de Nooijer van Christelijk Verbond Oldebroek, ooit presentator bij Ongehoord Nederland, heeft zich in Transnistrië laten fotograferen met een kalasjnikov. Op de achtergrond een pro-Russische vlag. Officierspet op. Shirt van FC Sheriff Tiraspol. Vakantiefoto, Instagram, weggehaald zodra de Volkskrant belde. En toen begon het echte werk: niet alleen de foto, maar de hele doopceel.
Transnistrië is geen Tenerife. Het is een van Moldavië afgescheiden, door Rusland gesteunde enclave, klem tegen de Oekraïense grens. De rood-groene vlag met hamer en sikkel is geen souvenir. De vlag van Dinamo Moskou ook niet. Sheriff Tiraspol is geen onschuldige voetbalclub; de club is verweven met de lokale machtsstructuur van het separatisme. Wie daar poseert met een automatisch wapen, vraagt om uitleg. Of om een mediaoorlog. Meestal allebei.
De reisgenoot maakt het er niet stiller op. Marlon U., voormalig FVD-kandidaat in Almere, staat ernaast in dezelfde korte broek en hetzelfde gele shirt. In juni kreeg hij een voorwaardelijke straf wegens mishandeling met een discriminatoir karakter. Dat is geen bijzaak in de krantenkoppen. Dat is de brandstof. Want als de foto alleen al schuurt, dan is het gezelschap de hendel waarmee heel Oldebroek nu wordt opengetrokken.
De Nooijer zwijgt inhoudelijk. Privéreis, verder geen mededelingen. Dat is juridisch begrijpelijk. Politiek is het naïef. Een wethouder is geen anonieme toerist. Zeker niet als asiel en vluchtelingenopvang in je portefeuille zitten en er in je gemeente Oekraïners wonen die voor Russisch geweld zijn gevlucht. De oppositie ruikt bloed. ChristenUnie en Sociaal en Duurzaam Oldebroek willen opheldering. Dat gaan ze krijgen. Niet omdat één foto een staatsgreep is, maar omdat bestuurders die denken dat vakantie hen onzichtbaar maakt, zichzelf overschatten.
En ja: hoge bomen vangen veel wind. De Nooijer is jong, scherp, lokaal succesvol en landelijk herkenbaar. Dat maakt hem tot doelwit. Links doet alsof een pose in Transnistrië bewijs is van Kremlin-trouw. Alsof elke streekvlag met sikkel gelijkstaat aan Poetin-propaganda. Dat is overdreven. Een domme foto is nog geen landverraad. 4
Maar het omgekeerde is óók waar. Wie bewust kiest voor dit decor, dit shirt, dit wapen en deze reisgenoot, moet niet doen alsof de rest van Nederland overdrijft. Je wist waar je stond. Je wist hoe het eruitziet. En je wist dat Instagram geen kluis is.
Het ambt eindigt niet bij de gemeentegrens. Wie de keten pakt, pakt de blik erbij. De Nooijer mag van vakantie houden. Hij mag zelfs van schietbanen houden. Wat hij niet kan, is poseren als actievoerder in een Russische schaduwstaat en daarna verwachten dat Oldebroek, de oppositie en tweehonderd Oekraïense inwoners dat afdoen als een onschuldige selfie.
Hoge bomen vangen veel wind. Soms is de wind verdiend. Niet omdat de inquisitie gelijk heeft. Maar omdat een wethouder die om uitleg wordt gevraagd, die uitleg niet kan vervangen door “privé” en een verwijderde foto.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.