Gisteren, terwijl de Nederlandse kranten en journaals weer vol zaten met de gebruikelijke propaganda over “diversiteit” en “solidariteit”, gebeurde er in Boedapest iets wat ze liever niet melden. Duizenden Hongaren trokken door de straten. Ze scandeerden “verrader!” en “verraad!”. Ze marcheerden van Kodály körönd naar het parlement. Reden? De nieuwe premier Péter Magyar en zijn Tisza-regering hebben geen tijd verspild en omarmen het EU-Migratiepact.
Orban weg, eindelijk “verandering”, dachten de jonge, uitbundige kiezers. Weg met die “autocraat”, weg met dat koppige verzet tegen Brussel. Nu krijgen ze precies wat ze besteld hebben: de verplichte spreiding van migranten, de verplichte “solidariteit”, de open grenzen die Brussel ons al jaren door de strot duwt. En de eerste protesten zijn er al, nog voordat het pact op 12 juni 2026 echt van kracht wordt.
Orban was een held, nu hebben ze spijt
Viktor Orbán bouwde een hek, hield de grenzen dicht en weigerde mee te doen aan de zelfmoord van Europa. Hij werd daarom jarenlang door de EU-elite, de linkse media en de Soros-fondsen behandeld als staatsvijand nummer één. Hongarije moest buigen. En wat deden de Hongaren? Ze stemden hem weg. Voor “verandering”. Voor EU-geld. Voor de belofte van een jongere, hippe leider die het allemaal beter zou doen
.Nu is Péter Magyar nog geen paar maanden aan de macht en krijgt hij al de rekening gepresenteerd. Zijn regering ontgrendelde miljarden bevroren EU-subsidies. €16,4 miljard om precies te zijn en verzachtte meteen de toon over het migratiepact. Weg met het keiharde “geen enkele migrant”. Hallo “constructieve samenwerking” met Brussel. De demonstranten weten precies wat dat betekent: Hongarije verandert in een doorvoerland of opvangkamp voor de chaos die West-Europa zelf heeft geïmporteerd.
En medelijden? Nee. Met de Hongaren heb ik er geen. Ze hadden een echte leider. Een man die als één van de weinigen in Europa durfde te zeggen: onze cultuur, onze veiligheid, onze toekomst gaan voor. Ze kozen voor de gladde praatjes van verandering. Net zoals het gehersenspoelde Nederlandse volk keer op keer de partijen kiest die ons land stukje bij beetje weggeven.
Kijk naar het Westen en huiver
Wie wil weten hoe de “veranderde” toekomst van Hongarije eruitziet, hoeft alleen maar naar het huidige VK, Ierland, Spanje, Frankrijk, Italië of Duitsland te kijken. Straten die niet meer van hen zijn. No-gozones. Exploderende criminaliteit. Overbelaste zorg en scholen. Vrouwen die niet meer veilig over straat kunnen. Culturen die botsen en nooit meer samensmelten.
Dat is geen toeval. Dat is het directe gevolg van het EU-Migratiepact en het naïeve “iedereen is welkom”-denken. Hongarije had dat kunnen vermijden. Nu lopen ze er vrijwillig in. De jonge generatie die “Orban zat was” krijgt nu precies de multiculturele verrijking waar ze in het Westen dagelijks spijt van hebben.
De protesten in Boedapest zijn geen verrassing. Ze zijn het eerste teken dat zelfs in Hongarije de realiteit harder is dan de verkiezingsretoriek. Magyar mag dan hartjes maken vanaf het balkon terwijl hij uitgejouwd wordt. De kiezer begint door te krijgen dat “pro-Europees” in Brussel-taal vooral betekent: meebetalen, meenemen en je mond houden.
Nederland zwijgt erover. Natuurlijk. Want als de Hongaren al protesteren tegen wat wij al jaren over ons heen laten komen, dan zou de Nederlandse burger weleens kunnen gaan nadenken. En dat kan natuurlijk niet.