Related Posts
Jan Dijkgraaf heeft het weer gedaan. In zijn Briefje van Jan haalt hij keihard uit naar Paul Römer, die zijn zendtijd op NPO Radio 1 in Spraakmakers misbruikt om zijn neef Thijs Römer, veroordeeld zedendelinquent, een extra centje te laten verdienen met een theatervoorstelling. Thijs blikt daarin terug op zijn avonden achter het beeldscherm met meisjes van de leeftijd van zijn eigen dochter en op zijn tijd in de lik. Paul Römer doet net alsof hij daar niks mee te maken heeft, maar blijkt in werkelijkheid promotor, woordvoerder, reputatiestrateeg én witwasser in één.
Dijkgraaf schrijft het onverbloemd op: “Op dat ‘kleine paadje’ bevinden zich de Römertjes.
Zedendelinquent Thijs voorop natuurlijk.
Maar ome Paul kan er ook wat van.
Die misbruikt zijn zendtijd op NPO Radio 1 in het programma ‘Spraakmakers’ om te zorgen dat neef Thijs wat centen verdient aan een theatervoorstelling waarin hij terugblikt op zijn avonden achter het beeldscherm met meisjes van de leeftijd van zijn dochter en op zijn tijd in de lik.
Die heeft zogenaamd niks met de theatervoorstelling te maken, maar blijkt naast promotor bij de Staatsomroep ook woordvoerder (‘…staat de pers te woord…’), reputatiestrateeg (‘…één interview na afloop van de hele reeks voorstellingen…’) én witwasser.
Witwasser, ja.
‘Ophef om de ophef, ik lach er een beetje om’, zei u over de ophef die ontstond toen bleek dat de Römertjes de slachtoffers van uw neef niet van tevoren (via hun advocaat) op de hoogte hadden gebracht van deze nieuwe activiteit van (geen grap) Thijs BV.
En die dat verwijt uit het kamp van de slachtoffers en van mensen die wél meeleven met de slachtoffers van zedendelinquenten afdeed met de opmerking dat neef Thijs wel degelijk contact met die meisjes wilde, maar dat zíj het afwezen.
Ja, net nadat ze aangifte hadden gedaan!
Tóen wilde die smeerpijp wel met ze praten.
Om maar één reden: te zorgen dat ze hun aangifte zouden intrekken en neef Thijs zich niet voor de rechter hoefde te verantwoorden (waar hij later geen enkele zelfreflectie toonde).
Dat zij dat niet het goede moment vonden, omdat ze wisten hoe neef Thijs hen eerder om zijn vinger wond, verdient alleen maar respect.
Die meiden nu zwart maken door over ze te liegen?
Om zoiets te kunnen, moet je niet alleen een enorme paardenlul zijn, maar ook een intens slecht mens.
Een Römertje.”
Raak. Keihard raak. Want dit is precies hoe het establishment werkt. Terwijl een Joodse artiest in 020 zonder pardon geweigerd wordt, want links kent zijn prioriteiten, krijgt een veroordeelde zedendelinquent en zijn beschermende ome wél een podium in Amsterdam-Noord. Zo kennen we links weer. De eigen club mag alles, slachtoffers en principes zijn ondergeschikt aan het eigen netwerk en de eigen centen.
En dan te bedenken hoeveel slachtoffers er eigenlijk niet gemaakt zijn met opnames van kinderen voor kinderen bij BNNVARA-onderdelen. Hoppa, die is raak! Dezelfde publieke omroep die nu via Paul Römer een platform biedt aan Thijs Römer, doet alsof ze de belangen van kinderen en slachtoffers altijd vooropstellen. Tot het om hun eigen Römertjes gaat. Dan ineens is het “tweede kans”, “kunst” en “ophef om de ophef”. Paardenlul en intens slecht mens is nog mild voor dit soort types. Jan Dijkgraaf zegt het hardop. De rest van de media zwijgt of relativeert. Weer eens.