In Frankrijk barst de bom. De nationale feestdag van 14 juli, symbool van Franse trots en de bestorming van de Bastille, krijgt dit jaar een heel andere lading. Het traditionele militaire defilé op de Champs-Élysées, altijd een uitgesproken nationalistisch moment, moet onder het mom van “le réveil stratégique de l’Europe” (het strategische ontwaken van Europa red.) doorspekt worden met EU-invloeden, Oekraïne en Brusselse symboliek. Officieel heet het dat Frankrijk “niet alleen” staat en dat de Europese defensiecapaciteiten worden getoond. In de praktijk betekent het dat Oekraïne prominent in beeld komt, met Franse-Oekraïense bemanningen in Mirage-jets, delegaties van bondgenoten en geruchten over een afsluiting met het Europees volkslied. De Franse vlag en het Franse leger dreigen op de achtergrond te verdwijnen achter een Europees narratief.
De Villiers: “Wat een onderwerping!”
Philippe de Villiers, de onverzettelijke soevereinist, trekt geen blad voor de mond. Op CNews slaat hij keihard terug: « On substitue à la fête nationale une fête euro-ukrainienne en transformant les Champs Elysées en champs de bataille allégorique. We vervangen het Franse leger door het Europese leger! We eindigen met het Europese volkslied, met de onverbeterlijke Von der Leyen en de militaire chef van de NAVO: wat een onderwerping! »
De Villiers ziet precies wat er gebeurt: de Champs-Élysées wordt een allegorisch slagveld voor een Europees project. Het Franse leger moet plaatsmaken voor een vaag “Europees leger” (zoals Von der Leyen het noemt). Een nationale feestdag wordt een EU-propaganda-evenement. Klassieke onderwerping, verpakt als “strategisch ontwaken”.
Philippot organiseert het ÉCHTE Franse defilé
Florian Philippot, leider van Les Patriotes, is net zo furieus. Hij noemt het onaanvaardbaar dat Macron op 14 juli viert mét Von der Leyen, Zelensky en de hele NAVO/EU-club, terwijl het Franse volkslied dreigt te worden weggedrukt door het Europese.\Zijn antwoord is glashelder en direct: “Het ECHTE nationale defilé van het volk van Frankrijk: afspraak 14/07 17u place du 18 juin 40 (wijk Montparnasse) Parijs!”
Kom in het blauw-wit-rood, met zoveel mogelijk Franse vlaggen. Geen Brusselse elites, geen Oekraïense kleuren als hoofdmoot, geen Europees volkslied. Gewoon Frankrijk. Puur. Nationaal. Van het volk.
De elite versus het volk
Dit is geen klein meningsverschil. Dit raakt de kern van het debat in Europa. Volgens critici wordt de nationale identiteit steeds meer naar de achtergrond gedrukt ten gunste van Europese samenwerking en supranationale instellingen.
De Franse nationale feestdag op 14 juli was ooit hét moment waarop het volk en het leger samen de Franse natie vierden. Volgens Philippe de Villiers en Florian Philippot wordt die dag nu gebruikt om het idee van een sterker Europees leger en een Europees verhaal te promoten. Zij weigeren daarin mee te gaan en presenteren een alternatief. Terwijl op de Champs-Élysées de officiële parade plaatsvindt met veel aandacht voor Europese samenwerking en de NAVO, komen hun aanhangers bijeen op Montparnasse om het Frankrijk van de Franse natie centraal te stellen. Voor hen staat 14 juli 2026 daarom symbool voor een keuze tussen twee visies op de toekomst. De ene legt de nadruk op Europese integratie. De andere op nationale soevereiniteit en de Franse identiteit.
Uiteindelijk is het aan de Fransen zelf om die keuze te maken. En aan iedereen die vindt dat een land zijn eigen feestdag, zijn eigen leger en zijn eigen vlag moet kunnen behouden.