Related Posts
Vandaag is voor Mona Keijzer een historische dag, Project2029. Eerst het fundament, dan de partij. “Tijd voor een nieuwe sociaal-conservatieve koers. Voor een vrijer, sterker en ondernemender Nederland.” Wie zich vanaf het begin wil aansluiten, mag zich melden. Dat klinkt als een startsein. Het is nog geen programma.
Keijzer mikt op een sociaal-conservatieve beweging: minder immigratie, minder bureaucratie, meer woningen, meer ruimte voor ondernemers. Op papier is dat uitstekend. Ze legt de lat hoog. Dertig zetels. Zelfs het premierschap. Ambities zijn gratis. Een nieuwe politieke formatie op rechts is dat niet.
Een paar mooie uitgangspunten zijn nooit genoeg. Als Project2029 daadwerkelijk een partij wordt, wil Realistische Reflecties weten waar Keijzer staat als het spannend wordt. Hoe kijkt zij naar de Europese Unie? Durft zij een discussie over Nexit aan, of blijft Brussel de heilige koe die je alleen maar “kritisch” mag aaien? Wil ze het referendum terug? Is ze voorstander van een gekozen burgemeester? Hoe wil ze de Nederlandse identiteit beschermen, niet als slogan maar als beleid? En vooral: durft ze de politieke islam te benoemen zonder Haagse omwegen, zonder “maar niet alle moslims”, zonder de reflex om het probleem eerst te verhullen?
Internationaal moet de beweging ook kleur bekennen. Nederland heeft geen behoefte aan nóg een club die Israël behandelt als lastig dossier. Wel aan een partij die ondubbelzinnig naast Israël staat, de trans-Atlantische band met de Verenigde Staten serieus neemt en niet wegkijkt voor de dreiging van regimes als dat van Iran. Daar ligt voor Keijzer een kans. Daar ligt meteen de test.
Want het grootste gevaar is bekend. Rechts Nederland is inmiddels zo versnipperd dat je bijna een stembiljet met uitklapfunctie nodig hebt. Niemand zit te wachten op BBB 2.0. Niemand zit te wachten op een iets pittigere JA21 met een nieuwe naam en een strakkere website. Als Keijzer iets begint, moet het iets toevoegen. Niet nóg een zetelroof van dezelfde vijver.
Een brede sociaal-conservatieve volkspartij die economisch realistisch is, immigratie fors beperkt, democratische vernieuwing omarmt en zonder excuses opkomt voor Nederlandse belangen? Daar zou zomaar ruimte voor kunnen zijn. CDA durfde dat niet. BBB Kon het niet. VVD praat erover tot het pijn doet. PVV blijft hangen in één thema. FVD maakt zichzelf onmogelijk (Zio lobby red.). In dat gat mag Keijzer kijken. Niet claimen.
Daarom krijgt ze van ons voorlopig het voordeel van de twijfel. Het politieke hart van RR gaat nog niet sneller kloppen. Daarvoor weten we simpelweg te weinig. Een beweging zonder scherpe antwoorden is nog geen koers. Een slogan over ondernemerschap is nog geen hervorming. En “eerst het fundament” mag nooit een excuus worden om de moeilijke vragen uit te stellen tot ná de donateurswerving.
Maar onze interesse? Die heeft ze. Nu de inhoud.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.