Related Posts
Ach Nausicaa, wat een column weer. In De Telegraaf waadt u zelf vrolijk door wat u “bruine drek” noemt, om vervolgens doodleuk te beweren dat de inheemse Nederlander, de blanke Nederlander eigenlijk niet bestaat. zeventien miljoen meningen, zegt u. Wie beleid wil maken op basis van “oorspronkelijke Nederlanders”, moet maar even in het parlement komen uitleggen wie dat zijn. Echt hoor.
Nou, ik leg het u graag uit, vanuit de klei van dit deltaland, waar mijn voorouders al eeuwen ploegden, dijken bouwden, kaas maakten en soms een beetje te hard fietsten. De inheemse Nederlander bestaat wél. Hij (en zij) is blank. Punt. Niet “wit” in die rare Angelsaksische nieuwspraak die overal ingeslopen is, maar blank. Met die typische mix van Noord-Europese genen: Fries, Saksisch, Frankisch, een snufje Keltisch hier en daar. Huid die snel verbrandt in de zon, haren van blond tot donkerblond tot bruin, ogen die vaker blauw of grijs zijn dan elders. Dat is geen “mening”. Dat is biologie en geschiedenis.
U schrijft dat iemand zonder “inheemse genen” ook Nederlander kan zijn. Prima. Dat kan. Maar dat maakt hem nog geen inheemse Nederlander. Net zoals ik in Roemenië geboren had kunnen worden zonder ooit een echte Roemeen te worden in de etnische zin. Identiteit is niet alleen een paspoort of een taalcursus. Het is bloed, cultuur en continuïteit. Dat ontkennen is niet progressief, het is historisch analfabetisme.
De mensen die zich vandaag de dag volwaardig Nederlander mogen noemen en dat ook zijn, zijn inderdaad degenen die onze taal spreken, werken, meedoen en onze normen, waarden en wetten respecteren. Dat is de minimale eis voor integratie. Maar dat verandert niets aan het feit dat er een oorspronkelijk volk is in dit land. Een volk met een eigen geschiedenis, eigen uiterlijk, eigen gewoontes. Dat volk is blank. Dat volk bouwt dit land al eeuwen. En ja, dat volk heeft het recht om te zeggen: dit is óns land, en we willen het behouden zoals het was.
Die ontkenning van het bestaan van de blanke Nederlander is geen nieuwe truc. Het is dezelfde retoriek die we overal in het Westen zien: “er bestaat geen autochtoon volk”, “het is allemaal een construct”, “wie is nou écht Zweeds/Frans/Duits/Brits?” Terwijl iedereen met ogen in z’n hoofd ziet dat de demografische verandering razendsnel gaat. Buurten die veranderen, scholen die veranderen, het straatbeeld dat verandert. Maar volgens de Nausicaa’s van deze wereld is er niks aan de hand, want “de Nederlander bestaat niet”.
Grappig vind ik het eigenlijk wel, die mentale gymnastiek. Blank zijn is blijkbaar iets wat alleen bestaat als het negatief is (racisme, privilege, kolonialisme). Maar zodra iemand zegt “hé, misschien moeten we ons eigen volk beschermen”, dan bestaat de blanke Nederlander ineens niet meer. Magisch.
Lieve Nausicaa, u bent zelf hier gekomen uit Roemenië. U hebt uw plek verdiend met pen en mening. Respect daarvoor. Maar doe ons allemaal een lol en erken dat het land waar u naartoe kwam een specifiek volk had. Een blank volk. Met een eigen cultuur die het waard is om te beschermen. Niet door haat, maar door realisme. Door grenzen. Door remigratie waar nodig. Door te stoppen met die eindeloze ontkenning.
Want wie graag door bruine drek waadt of het nu letterlijk of figuurlijk is heeft dit land inderdaad weinig goeds te bieden. Laten we ophouden met doen alsof de kern van Nederland vervangbaar is. De inheemse Nederlander bestaat. Hij is blank. En hij is het zat.