Benjamin Netanyahu is woest op de makers van de documentaire NAZA. Terecht. In een video op X zegt hij niet alleen hun staatsburgerschap te willen afnemen. Hij eist een torenhoge schadevergoeding. “We gaan ze keihard raken, want voor deze mensen is bij ons geen plek.” De wet moet wat hem betreft zo worden veranderd dat de eis twintig keer hoger kan.
Cultuurminister Miki Zohar noemt het hoogverraad en wil het paspoort intrekken. De legerleiding wil het materiaal zien. In Israël verschijnen al de leuzen op de muur: landverraders.
Yuval Abraham en Rachel Szor, eerder goed voor een Oscar met No Other Land, filmden in het geheim. Ze spreken 24 anonieme “klokkenluiders” uit het Israëlische leger. De boodschap: bij aanvallen in Gaza zouden burgers bewust doelwit zijn. NAZA is de legerterm voor bijkomende schade. In Venetië: Grote Juryprijs en een staande ovatie van een kleine 25 minuten. De zaal juichte. Het ego van de makers werd opgepoetst. De staat die hen beschermt, werd voor oorlogsmisdadiger gezet.
Het uitgangspunt van de IDF is geen slachtpartij. Het is oorlog tegen Hamas
Op 7 oktober 2023 slachtte Hamas Joden af. Verkrachtte. Verbrandde. Gijzelde. Dat is oorlog. Niet een filmfestival. Het uitgangspunt van de IDF is dat Hamasstrijders gericht worden uitgeschakeld en dat het aantal burgerslachtoffers zo veel mogelijk wordt beperkt. Hamas vecht tussen appartementen, scholen en ziekenhuizen. Hamas vertroebelt bewust de grens tussen strijder en burger. Wie dat onderscheid vervolgens zelf uitwist en anonieme getuigenissen als onaantastbare waarheid behandelt, versterkt een vertrouwd frame: Israël niet als strijdende partij, maar bij voorbaat als beul.
Anonieme beschuldigingen in een nachtelijk interview zijn geen vonnis. Ze zijn munitie. Voor de VN. Voor de campus. Voor iedereen die “van de rivier tot de zee” schreeuwt en een Israëlische regisseur nodig heeft als alibi.
In Israël ziet men hen terecht als landverraders. Niet omdat kritiek verboden is. Omdat je je eigen soldaten, midden in een existentiële oorlog, op het hoogste podium van Europa als slachters neerzet. Terwijl het land internationaal al in het verdomhoekje wordt getrapt. Dat is geen waarheidsvinding. Dat is een wit voetje halen bij Jodenhaters.
Zum Kotzen
RR snapt niet dat mensen dit doen. Puur om te deugen. Om in Venetië te staan terwijl de zaal 25 minuten klapt. Om te zeggen: kijk ons eens moedig, wij zijn de goede Israëli’s.
Een Egyptenaar of Jordaniër maakt geen festivalhit over een Jood die ten onrechte sterft. In delen van de Arabische wereld zijn anti-Israëlische en antisemitische denkbeelden decennialang gevoed door politiek, religieuze retoriek en publieke propaganda. Dat spoor loopt door schoolboeken, preken en massabetogingen. Tegen die achtergrond krijgt het een wrange lading wanneer Israëlische makers juist daar erkenning zoeken door hun eigen samenleving op de beklaagdenbank te zetten. Dat oogt minder als universele moraal dan als zelfkastijding met internationaal applaus als beloning.
Netanyahu noemt het opruiing van binnenuit. Hij heeft gelijk. Een leger dat vecht, kan niet tegelijk op het filmfestival worden geslacht door landgenoten die hun bronnen niet in de openbaarheid durven te zetten, maar wél de hele wereld een vonnis voorspiegelen.
Wie Hamas ontwapent en de gijzelaars vrijlaat, stopt de oorlog. Wie NAZA tot heilige schrift maakt, verlengt de laster. Staatsburgerschap is geen vrijblijvend aandenken voor wie zijn eigen krijgsmacht publiekelijk aan de schandpaal nagelt. Schadevergoeding voor smaad is het minste.
Dit is geen onthulling. Dit is verraad met een Gouden Leeuw-randje. De ovatie in Venetië was geen moreel hoogtepunt. Het was het geluid van een zaal die Jodenhaat verwart met kunst. En van twee makers die hun ego belangrijker vonden dan hun land.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.