Het verzet tegen de Spreidingswet bereikt een kookpunt. Steeds meer gemeenten weigeren botweg mee te werken aan de gedwongen asielopvang die Den Haag hun door de strot duwt. Noordwijk is het nieuwste en meest opvallende voorbeeld. Een coalitie van vijf lokale partijen – Partij voor de Inwoners, VVD, CDA, Lijst Salman en NZLokaal – zegt keihard nee tegen elk AZC binnen de gemeentegrenzen. Geen meter, geen bed, geen cent.
De nieuwe coalitie houdt er rekening mee dat het kabinet snel een aanwijzing zal doen en Noordwijk dwingt om alsnog 275 asielzoekers op te vangen, op eigen kosten. Hun antwoord? “We verzetten ons met alle beschikbare middelen, binnen de kaders van het recht.” Dat betekent procedures tot aan de Raad van State. En ze staan er niet alleen voor.
Hoogleraar decentrale overheden Geerten Boogaard van de Universiteit Leiden noemt het verzet “niet op voorhand zinloos”. Het hangt af van de argumenten, maar gemeenten mogen zich binnen de Nederlandse constitutie verzetten tegen landelijke wetten. “Er lopen nu al procedures tegen het laatste verdeelbesluit,” zegt hij. Dat is een opsteker voor iedereen die het zat is dat Den Haag lokale gemeenschappen als voetveeg gebruikt.
Sancties dreigen: geen geld voor een fietstunneltje meer
Natuurlijk komt het Rijk met de knuppel. Als Noordwijk niet meewerkt, kan het kabinet de opvang zelf regelen en de rekening doorschuiven naar de gemeente. Geen subsidies meer voor dat fietstunneltje of andere lokale wensen. Pure chantage. Betaal mee aan de asieltsunami, anders straffen we jullie eigen inwoners.
Dit is precies waar het verzet tegen de Spreidingswet nu kookt. Het gaat niet alleen om Noordwijk. Overal in het land voelen raadsleden, wethouders en burgers de druk: waarom moeten wij de rekening betalen voor een nationaal falend asielbeleid? Waarom moet een kustgemeente als Noordwijk ineens 275 asielzoekers huisvesten, terwijl de integratie al jaren een drama is en de woningnood voor eigen jongeren torenhoog?
Dit is geen opstand, dit is zelfbehoud
De coalitie in Noordwijk kiest voor de inwoners in plaats van voor Haagse ideologie. Dat is geen extremisme, dat is normaal fatsoen. Nederlandse gemeenten zijn geen filialen van het COA. Ze horen de belangen van hun eigen burgers te behartigen: veiligheid, leefbaarheid, betaalbare woningen en een herkenbare gemeenschap. Niet eindeloze opvang voor mensen die vaak uit culturen komen waar onze normen en waarden niet vanzelfsprekend zijn.
Het feit dat een hoogleraar moet uitleggen dat verzet “binnen de constitutie” mag, zegt alles over hoe ver we zijn doorgeschoten. Het Rijk claimt almacht, terwijl lokale democratie onder druk staat. Procedures tot aan de Raad van State? Prima. Maar de echte oplossing ligt niet in eindeloze rechtszaken. Die ligt in Den Haag: stop de instroom, voer remigratiebeleid en houd op met het dwingen van gemeenten die er gewoon geen zin meer in hebben.
Noordwijk laat zien dat het verzet groeit. Van passief morren naar actieve rebellie. Dat is hoopvol. Want als genoeg gemeenten de rug rechten, kan zelfs de Spreidingswet kraken. Het wordt tijd dat Den Haag luistert voordat het écht kookt. Niet alleen in Noordwijk, maar overal.
Comments 1