Je kunt niet zeggen dat Oekraïne geen lef heeft. Dat hebben ze juist wel. Ze hebben het gore lef om Nederland om twee miljard euro extra te vragen. Per direct. Alsof onze bruggen, tunnels en sluizen niet van ellende instorten. Alsof het asfalt niet scheurt, de zorg niet piept en de woningnood een optelsom is die Den Haag liever naar Kiev overmaakt.
Ambassadeur Andriy Kostin komt met een noodkreet. Rusland valt niet alleen militaire doelen en energiecentrales aan, zegt hij, maar steeds vaker winkelcentra, warenhuizen en andere burgerdoelen. Doet Oekraïne andersom natuurlijk niet: aanval op Russische bol.com. “We moeten onze burgers beschermen.” Daarom: twee miljard. Een investering in verzet. Een manier om de oorlog eerder te beëindigen. En als het even kan, geld van latere jaren nú uitgeven. Nederland deed dat al eerder. Onlangs nog 400 miljoen van 2029 naar dit jaar. Een begrotingstruc met een vlag erop.
Jetten kennende is de cheque waarschijnlijk al gesigneerd. En anders wordt het vanochtend bij de onderhandelingen over de miljoenennota wel even “geregeld”. Veel Nederlanders hopen juist dat die onderhandelingen mislukken. Dit zou de rekening zijn van de stomme TikTok-filmpjes over zijn relatie, de lange vakanties en het feestvieren in het buitenland. Prioriteit? Niet de Merwedebrug. Wel de volgende kasschuif naar het oosten.
Kostin is lovend over de F-16’s. Die helpen kruisraketten onderscheppen. Prima. Dan vraagt hij raketten voor die toestellen, onderhoud en training. En onderscheppers tegen ballistische en hypersone raketten. Alles wat we kunnen missen, en een deel dat we niet kunnen missen. Jaarlijks gaat er al grofweg drie miljard naartoe. Militaire steun sinds het begin van de oorlog: in de orde van twaalf miljard. Plus opvang hier. De put heeft geen bodem. Je gooit het erin en hoort het niet eens vallen.
Geld? Ze hebben manschappen nodig. Niet alleen frontsoldaten. Ondersteuning, bevoorrading, techniek, medische zorg, onderhoud, voedsel, drones, wapentuig. Ondertussen wonen en leven hier al heel veel Oekraïners die in hun eigen land keihard nodig zijn. Dat is geen haat. Dat is een simpele vraag: als het verzet zo heilig is, waarom blijft de arbeidskracht hier in Europa hangen?
Per direct kappen met extra geld naar Oekraïne. Anders stopt die oorlog nooit. Blanco cheques zijn geen strategie. Ze zijn een verdovingsmiddel voor bestuurders die geen einde durven te forceren en niet voor Nederland durven te kiezen.
Triest voor de Oekraïense burger. Die kan er niets aan doen. Dat geldt ook voor de gewone Rus. Het zijn weer de hoge heren en dames “bestuurders” die de zaak naar de gallemiezen helpen. Aan beide kanten van het front. En in Den Haag, waar de miljoenennota een moreel visitekaartje moet worden terwijl het beton in eigen land afbrokkelt.
Nederland eerst. Bruggen eerst. Dit land eerst. Wie dat “ongevoelig” noemt, mag zelf uitleggen waarom een afbrokkelende sluis minder urgent is dan de volgende twee miljard die Kiev “met spoed” op de mat legt.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.