De vierde Rode Lijn-demonstratie in Amsterdam is zonder grote rellen verlopen. De politie meldde een overwegend beheerst verloop. Dat is het goede nieuws. Het slechte nieuws zat op de foto’s die daarna over de socials gingen.
Opiniemaker Bas Paternotte beschreef er één scherp: geen linksextremist van Extinction Rebellion die een Hamasterrorist cosplayt, en geen “échte Pallie” met banden met terreurorganisaties, maar Bart Burgerman en zijn vrouw Joke. Hollands welvaren, buikjes rond, de laatste iPhone, en ze stemmen PRO. Hij had zijn vingers roodgelakt – een idee van de woke dochter of het neefje. Thuis in de keuken van hun bijna afbetaalde huis hadden ze bij de ochtendkoffie een bord verzonnen. De tekst: “Geen Joden in Nederland”. Paternotte’s conclusie: “De nazi’s zijn terug maar ze zien er anders uit dan we gewend zijn.”
Met die observatie kunnen we het eens zijn. Je mag deze mensen NSB’ers noemen. Niet omdat ze bruine hemden dragen of in uniform marcheren, maar omdat ze openlijk Joden als groep willen weren uit Nederland en daar vrolijk een dagje uit van maken. Het bord is geen subtiele kritiek op Netanyahu of nederzettingenbeleid. Het is klassieke uitsluiting. En het stond niet geïsoleerd. Er waren pro-Hamas-spandoeken (“We support Hamas”), Palestijnse vlaggen en leuzen die verder gingen dan “Palestina Vrij”. Een Joods huis moest worden beschermd. Dat is geen randverschijnsel dat je wegwuift als “niet representatief”.
Jesse Klaver en PRO kunnen er ook wat van. Klaver veroordeelde de aanslagen van 7 oktober 2023 aanvankelijk als “laffe terroristische aanvallen” die de krachtigste veroordeling verdienden. Sindsdien is de toon verschoven naar voortdurende framing van Israël als de grote schuldige, “genocide”, sancties en “niet in mijn naam”, terwijl de oorspronkelijke terreur van Hamas naar de achtergrond verdwijnt. Afbeeldingen die circuleren laten zien hoe Klaver weigert om Hamas consequent en onomwonden te veroordelen in latere contexten. De ware aard van PRO komt dan naar voren: een partij die de Rode Lijn faciliteert, er politiek kapitaal uit haalt en de giftige randjes bagatelliseert.
Het enige voordeel van deze tijd is dat je nu ziet wie de verrader is. Vroeger ging het achter de schermen. Nu loop je in het rood, met een bord “Geen Joden in Nederland”, en je doet het voor de camera. Rood is de kleur van het neo-nazisme in een nieuw jasje: welvarend, woke, en overtuigd van de eigen morele superioriteit. De Rode Lijn was niet alleen een protest tegen Israëlisch beleid. Voor een deel van de deelnemers was het een dagje uit om Joden te demoniseren. Dat hoort niet in onze straten.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.Jodenm
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.




