Hoe gaat het nu in Ceuta? Nou, het wordt er niet gezelliger op. Dat is nog een understatement. Er is aantoonbaar sprake van sterk groeiende woede onder een deel van de bevolking van Ceuta over de migratiecrisis en vooral over de aanpak door de regering-Sánchez. Dinsdag demonstreerden honderden inwoners bij de regeringsvertegenwoordiging. Woensdag groeide dat volgens Spaanse media uit tot een veel grotere betoging. Er werden leuzen geroepen voor uitzetting van de irregulier binnengekomen migranten en tegen premier Sánchez en zijn vertegenwoordiger in Ceuta.
Gisteren, 27 augustus, verschoof het protest naar de stranden waar migranten verblijven. Bij Playa Benítez drongen demonstranten een geïmproviseerd kamp binnen. Bezittingen en onderkomens werden vernield en in brand gestoken. De politie trad vervolgens op om confrontaties tussen inwoners en migranten te voorkomen. Dat is geen gerucht op sociale media. Het wordt bevestigd door onder meer EFE, RTVE, Europa Press, ABC en El Español.
Ook het Rode Kruis werd doelwit. Honderden inwoners blokkeerden gisteren meer dan twee uur de toegang van een voertuig van het Spaanse Rode Kruis dat voedsel naar migranten bij Playa del Trampolín wilde brengen. Er klonken volgens lokale berichtgeving kreten als “Fuera la Cruz Roja” en “la Cruz Roja es una mafia”. Er waren oproepen om geen loten of coupons van het Rode Kruis meer te kopen. De redenering van sommige demonstranten was eenvoudig: zolang er voedsel wordt gebracht, blijven de kampen op de stranden.
De context is niet abstract. Op 30 juli kwam er een massale instroom vanuit Marokko. Sindsdien slapen honderden, volgens sommige Spaanse berichten nog veel meer, in geïmproviseerde kampen op de stranden. Inwoners zeggen dat hun stad is veranderd in een wachtkamer. Dat hun stranden, hun veiligheid en hun dagelijks leven zijn overgenomen. Dat Madrid vooral bezig is Marokko niet te irriteren. “Ceuta no se vende, Ceuta se defiende.” “Invasores, expulsión.” Dat zijn geen slogans van een handjevol onruststokers. Dat is wat er op straat wordt geroepen.
En dan de vraag die in Nederland steeds luider klinkt: waarom houdt onze MSM dit nieuws van ons weg? Niet omdat het niet gebeurt. Spaanse persbureaus en landelijke kranten berichten er gewoon over. Wel omdat het niet past. Een bevolking die na weken van overbelasting de straat op gaat, het Rode Kruis blokkeert en kampen bestormen, doorbreekt het vaste script. In dat script is de migrant slachtoffer, de overheid moreel verheven en de boze burger een probleem dat je het liefst weglaat of wegzet als “extreem”.
Wie dat script volgt, hoeft Ceuta niet te begrijpen. Wie naar de feiten kijkt, wel. Dit is geen pleidooi voor brandstichting. Wie tenten in de fik steekt, maakt van een politiek falen een wetteloze rel. Maar wie alleen die rel ziet en niet de wekenlange opeenstapeling van machteloosheid, doet precies wat de MSM zo vaak doet: het gevolg uitvergroten en de oorzaak verzwijgen.
De oorzaak is bestuurlijk. Een autonome stad aan de Afrikaanse kust, een open grensdruk vanuit Marokko, een regering in Madrid die te laat, te zacht en te politiek reageert, en hulporganisaties die ondertussen de kampen in stand houden. Op een gegeven moment loopt de emmer over. Dat is geen mysterie. Dat is wat er gebeurt als je een samenleving structureel het gevoel geeft dat haar eigen straat, strand en veiligheid er niet meer toe doen.
Nederlanders herkennen dat gevoel allang. Alleen heet het hier geen Playa Benítez, maar Ter Apel, een azc in de wijk, of weer een “tijdelijke” opvang die nooit tijdelijk blijkt. Daarom is Ceuta geen verre Spaanse ruzie. Het is een waarschuwing in real time.
De inwoners van Ceuta vragen niet om een college over compassie. Ze vragen om een overheid die de grens bewaakt, illegale binnenkomst terugdraait en hun stad teruggeeft. Tot die politiek er is, blijft de woede groeien. En tot de Nederlandse MSM dat durft te laten zien, blijft het publiek afhankelijk van Spaanse mediakanalen en sociale media.
Vandaag de feiten. Morgen het inzicht. In Ceuta zijn de feiten al op het strand aangekomen.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.