Related Posts
Terwijl Den Haag nog steeds lijkt te dobberen op een zee van goede intenties, symposia en “inclusieve” beleidsnota’s, duikt er in het Nederlandse medialandschap iemand op die daadwerkelijk weet waar hij over praat. Zijn naam is Sander Schaepman. Voormalig politiecommissaris, recherchechef en jarenlang gezicht van het opsporingsteam in Hunted. Nu vaste deskundige bij programma’s als Nieuws van de Dag en Vandaag Inside (SBS6).
Geen gladde carrièrejongen met een bestuurskundige master en een abonnement op de Volkskrant. Wel een man met meer dan 35 jaar straat- en recherche-ervaring, inclusief zware georganiseerde criminaliteit. Iemand die zijn hele werkende leven heeft gezien wat er echt gebeurt als je de realiteit blijft negeren.
Geen mooie praatjes, maar keiharde feiten
Schaepman draait er niet omheen. Hij wijst openlijk op de dramatische oververtegenwoordiging van bepaalde groepen in de criminaliteitscijfers. Met name de Marokkaanse gemeenschap komt bij hem regelmatig ter sprake – niet uit vooroordeel, maar omdat de cijfers en zijn ervaring dat nu eenmaal laten zien. Hij durft te zeggen dat in sommige wijken een deel van die gemeenschap de islam boven de Nederlandse wet plaatst. En hij vindt dat je dat probleem moet kunnen benoemen zonder direct te worden weggezet als racist. Dat is geen populisme. Dat is gewoon realisme.
Nederland wordt onveiliger. Niet omdat “de samenleving verandert”, zoals de brave tovenaars in Den Haag het graag verwoorden, maar door een combinatie van te soft optreden, naiviteit aan de grenzen en een chronisch gebrek aan daadkracht. Geweld tegen hulpverleners, straatterreur, rellen – het sluimert niet meer, het explodeert regelmatig. Schaepman: “Dit kan niet door blijven gaan.”
Leiderschap met ballen
Wat hem extra waardevol maakt, is zijn kritiek op de politie zelf. Te veel bureaucratie, te veel prestatie-indicatoren, te veel zachte aanpak en papierwerk. Hij pleit voor zichtbaar gezag, straatpresence en prioriteit voor échte opsporing. Leiderschap met ballen, noemt hij dat. Een term die in Den Haag waarschijnlijk als problematisch wordt bestempeld, maar voor de meeste Nederlanders gewoon gezond verstand is.
Hij waarschuwt voor een echte gezagscrisis. Voor de naïviteit in immigratie- en integratiebeleid. Voor het systematisch negeren van problemen in bepaalde wijken en bij bepaalde bevolkingsgroepen. Schaepman heeft het allemaal van dichtbij gezien. Hij hoeft geen rapporten van beleidsdenktanks te lezen – hij heeft de dossiers en de littekens.
Een verademing in een laffe tijd
In een tijd waarin veel commentatoren en politici nog steeds doen alsof cultuur, religie en herkomst geen rol spelen bij criminaliteit en sociale spanningen, is Sander Schaepman een verademing. Geen ideoloog, geen activist, maar een nuchtere “ouwe rot” die feiten en realiteit boven gevoelens en mooie verhalen laat gaan.
Veel mensen vooral die buiten de bubbel van Den Haag, de publieke omroep en de universiteiten – herkennen dat. Eindelijk iemand die zegt waar het op staat, zonder eerst drie keer te checken of het wel mag van de woke-dictatuur. Nederland heeft meer van dit soort stemmen nodig. Mensen met levenservaring, ruggengraat en de moed om de ongemakkelijke waarheid te vertellen. Sander Schaepman is een goed begin.
Realisme is geen extremisme. Het is de basis voor elk serieus beleid. En als Den Haag daar nog steeds niets mee kan, dan weten we in ieder geval dat het probleem niet bij de boodschapper ligt.