Een hoogleraar voelt zich bedreigd, de universiteit doet aangifte en wat doet de activistische achterban? Die valt de hoogleraar aan en verklaart de aangifte alvast kansloos. Vrijheid van meningsuiting geldt óók voor Amanda Kluveld. En bedreiging is geen activisme.
De Universiteit Maastricht heeft aangifte gedaan tegen de 22-jarige student Hussein Issa. Aanleiding zijn uitlatingen waardoor universitair hoofddocent Amanda Kluveld zich ernstig bedreigd voelt. Issa is al meer dan een maand geschorst en mag het terrein niet betreden. Hij toonde herhaaldelijk sympathie voor Hamas. Op Instagram plaatste hij bij een foto van een gewond kind haar profielfoto met de tekst: “You post alot against me… tell them that you are a supporter to people who made my nephew live wit one eye?” Die publicatie, samen met eerdere uitlatingen, bracht Kluveld ertoe haar zorgen over haar veiligheid bij de universiteit en bij Wetenschap Veilig te melden. Een medewerker deed namens de universiteit aangifte. Daarin staat: “Ik wens dat de verdachte strafvervolging krijgt.”
De reactie van New Neighbours Utrecht is kenmerkend. De groep beschuldigt Kluveld ervan al jaren mensen te intimideren die kritisch zijn over Israël en suggereert dat de universiteit zich voor haar karretje laat spannen. De aangifte zou geen kans maken. De verontwaardiging richt zich niet op de uitlatingen van de student of de veiligheid van medewerkers, maar op de hoogleraar die haar zorgen meldde. Wie zich tegen bepaalde vormen van pro-Palestijns activisme uitspreekt, krijgt een publieke tegenaanval. New Neighbours Utrecht is een activistische groep, geen rechtbank. Zij bepaalt niet of uitlatingen strafbaar zijn. Daarvoor zijn politie, justitie en rechters.
Natuurlijk mag Issa zich uitspreken over Palestijns leed en de Israëlische regering bekritiseren. Maar dat recht is niet onbeperkt. Wanneer uitlatingen een persoonlijk intimiderend karakter krijgen, moet worden onderzocht of wettelijke grenzen zijn overschreden. Of sprake is van strafbare bedreiging, staat nog niet vast. Een aangifte is geen veroordeling. Het omgekeerde geldt evenzeer: dat activisten een aangifte politiek ongewenst vinden, maakt haar niet ongegrond. Wie voortdurend spreekt over mensenrechten en bescherming tegen intimidatie, kan die beginselen niet alleen opeisen voor de eigen kring. Ook een wetenschapper die kritiek heeft op Hamas of zich uitspreekt voor Israël, heeft recht op veiligheid.
De kwestie raakt aan een groter probleem in het universitaire debat over Israël en Gaza. Docenten en studenten moeten hun opvattingen kunnen uiten zonder angst voor persoonlijke aanvallen. Een melding van bedreiging verdient zorgvuldige behandeling: geen automatische veroordeling van de student, maar evenmin een campagne waarin de melder bij voorbaat schuldig wordt verklaard. New Neighbours Utrecht doet het laatste en schrijft de aangifte al af zonder rechterlijke beoordeling. Wie de rechtsstaat serieus neemt, laat bedreigingen onderzoeken in plaats van de melder verdacht te maken. De universiteit heeft een formele stap gezet. Nu is het aan politie en justitie. Tot die tijd geldt dezelfde maatstaf voor iedereen: vrijheid van meningsuiting, bescherming tegen bedreiging en een zorgvuldige rechtsgang. Ook voor Amanda Kluveld. Bedreiging is geen activisme. Aangifte doen is geen huilie-huilie. Het is een recht.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt




