Eerst was er Lisa. Zeventien jaar oud. Vermoord toen ze na een avondje uit naar huis fietste. Nu is er Hajar. Negenentwintig jaar oud. Vermist sinds 4 oktober en bijna twee weken later teruggevonden in een koffer in de Amstel. Opnieuw is een jonge vrouw door geweld om het leven gekomen. Opnieuw is een verdachte aangehouden met een migratieachtergrond. En opnieuw moeten we vooral voorzichtig zijn met de vragen die we stellen. Maar wanneer gaan we het eens hebben over de veiligheid van vrouwen in onze hoofdstad? Dit is geen mannenprobleem. Dit is een cultuurprobleem dat met migranten wordt meegenomen.
Hajar was 29 jaar. Op 4 oktober verdween ze. Op 16 oktober vond een wandelaar aan de Amsteldijk een koffer met haar lichaam. De politie stelde vast dat zij door een misdrijf om het leven was gekomen. Op 20 oktober hield de politie een 23-jarige man aan met de Somalische nationaliteit, die sinds 2009 in Nederland verblijft, sinds 2014 een permanente verblijfsvergunning heeft, geen vaste woonplaats heeft en eerder winkeldiefstallen pleegde. Zijn schuld staat nog niet vast. Het onderzoek loopt. De vragen zijn helder: waren er signalen, hoe functioneert het toezicht, en waarom blijven we zulke zaken als losse incidenten behandelen? Dat zijn geen racistische vragen. Dat zijn vragen over veiligheid en de cultuur die sommige migranten meenemen.
Zijn we Lisa nu alweer vergeten? Ruim een jaar geleden werd de zeventienjarige Lisa uit Abcoude vermoord toen ze ’s nachts naar huis fietste. De verdachte verbleef in een Amsterdamse asielopvang en werd ook verdacht van gewelddadige verkrachting. Na Lisa klonk overal: vrouwen moeten veilig over straat kunnen. Wat is er sindsdien veranderd? Nu is Hajar dood. De zaken mogen niet op één hoop worden gegooid, maar beide raken aan dezelfde vraag. Burgemeester Halsema zei bij de persconferentie dat geweld tegen vrouwen in alle delen van de samenleving voorkomt. Dat is waar. Maar daarmee is het debat niet af. De nationaliteit en verblijfsstatus zijn relevante feiten wanneer het gaat om migratiebeleid, toezicht en de cultuur die wordt meegenomen. Zorgvuldigheid mag geen excuus zijn om die vragen vooruit te schuiven. Dit is geen mannenprobleem. Dit is een cultuurprobleem dat met migranten wordt meegenomen.
Hajar werd 29 jaar. Lisa werd 17 jaar. Twee jonge vrouwen, twee families met onvoorstelbaar verlies. De rechter moet vaststellen wie verantwoordelijk is. Maar hun dood dwingt tot dezelfde opdracht: vrouwen moeten altijd veilig kunnen leven, reizen en thuiskomen. Als daders eerder in beeld waren, moet worden onderzocht of kansen zijn gemist. Wanneer de verblijfsstatus vragen oproept over migratiebeleid en de meegenomen cultuur, moet dat bespreekbaar zijn. Halsema moet verantwoording afleggen over de maatregelen sinds Lisa. De media moeten doorvragen in plaats van alleen berichten. We hebben na Lisa gezegd: dit nooit meer. Een samenleving die telkens geschokt reageert maar onvoldoende leert, laat de volgende slachtoffers in de steek.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.




