Related Posts
Gisteren twitterde Ursula von der Leyen weer eens vrolijk uit haar Brusselse ivoren toren: “Vandaag zijn de straten van Boedapest gevuld met vreugde en trots. Duizenden kwamen samen om vrijheid en het recht om, of te worden, jezelf te zijn te vieren. Ik ben zo blij dat de LGBTIQ+ gemeenschap in Hongarije eindelijk kan marcheren zonder angst. Vandaag is heel Europa büszke.”Ach, wat een ontroerend plaatje. De Grote Beschermvrouwe van de Europese Waarden die even een Pride-parade in Boedapest omarmt alsof ze zojuist een dictatuur heeft omvergeworpen. Het is pure desinformatie en propaganda, verpakt in een regenboogvlag.
Laten we de feiten eens op een rij zetten, in plaats van de EU-bubbelpraat. Onder Viktor Orbán was Hongarije geen paradijs voor activisten die scholen en kleuters wilden indoctrineren met genderideologie. De regering beschermde kinderen tegen vroegtijdige seksualisering en hield vast aan biologische realiteit. Dat is geen “haat”, dat is gezond verstand. Pride-parades werden beperkt, maar gays in Boedapest liepen over het algemeen weinig fysiek gevaar op straat. Hongarije is een van de veiligste landen in Europa voor alledaagse burgers, inclusief mensen met een afwijkende geaardheid. Geen no-go zones, geen massale import van culturen waarin homoseksualiteit met de dood wordt bestraft.
Kijk eens naar die “vreugdevolle straten” in Boedapest. Duizenden (of tienduizenden, afhankelijk van wie je gelooft) liepen mee zonder dat het uitmondde in chaos. Geen brandende auto’s, geen massale vechtpartijen. In Hongarije kun je nog steeds als homo over straat zonder dat je elke seconde over je schouder hoeft te kijken.
Nu naar de echte realiteit in het “progressieve” Westen waar von der Leyen zo dol op is. In Amsterdam en Brussel is het voor gays en lesbiennes juist wél riskant geworden. Meldingen van anti-LHBTI geweld en discriminatie exploderen al jaren. In Nederland alleen al duizenden meldingen per jaar, met een stijgende trend. Een op de tien LHBTI’ers werd recent slachtoffer van geweld. In Brussel rapporten over structurele problemen: onder rapportage, weinig opsporing en daders vaak uit kringen waar “westerse decadentie” niet wordt gewaardeerd.
De paradox is pijnlijk duidelijk: in Boedapest marcheerden mensen relatief onbezorgd. In Amsterdam en Brussel moeten gays vaak uitkijken voor bendes uit culturen die hun eigen landen ontvlucht zijn, maar hun middeleeuwse opvattingen meenamen. Terwijl von der Leyen Hongarije de les leest, negeert ze de import van homofobie via open grenzen en massamigratie. Dat past niet in het narratief.
Dit is typisch EU-elitegedrag. Orban was jarenlang de zondebok omdat hij weigerde mee te doen aan de woke-experimenten. Nu er een nieuwe regering zit (Péter Magyar), haast von der Leyen zich om de Pride als overwinning te claimen. “Zie je wel, zonder die boze nationalist is alles goed!” Het is geen toeval dat ze precies op dit moment de trom roert. Het is politiek theater om de eigen falende migratie- en waardenpolitiek te verhullen.
Realistische reflectie: Mensen met een homoseksuele geaardheid verdienen respect en bescherming tegen echt geweld. Punt. Maar dat betekent niet dat we scholen moeten volpompen met queer-theory, biologische waarheden moeten ontkennen of grenzen wagenwijd openzetten voor groepen die homoseksualiteit als zonde of misdaad zien. Hongarije koos voor een ander pad: prioriteit aan gezin, kinderen en nationale soevereiniteit. Dat leverde geen bloedbaden op straat op, in tegenstelling tot wat de media je willen doen geloven. Von der Leyen liegt niet per ongeluk. Ze verdraait de werkelijkheid om haar eigen falende project te redden. Boedapest was geen hel onder Orban, en West-Europese hoofdsteden zijn geen paradijzen onder open-grenzenbeleid. De echte angst zit niet in Hongarije. Die zit in de straten van Amsterdam, Brussel en Parijs, waar de multiculturele utopie dagelijks knalt.
Tijd voor een realistische koers. Niet met regenboogpropaganda, maar met feiten en gezond verstand. Hongarije toonde dat het kan. De rest van Europa mag eens opletten.