Terwijl de oorlog onverminderd voortraast, de begrotingen van half Europa rood kleuren en de westerse belastingbetaler kreunt onder de eindeloze stroom miljarden, dient Volodymyr Zelensky doodleuk een herziene aanvraag in om Oekraïne lid te laten worden van de OESO.
Ja, u leest het goed. De club van rijke, ontwikkelde economieën, denk VS, Duitsland, Japan, Nederland, waar normen gelden voor goed bestuur, lage corruptie en solide instituties. Eerst honderden miljarden aan wapens, subsidies en reconstructiegeld doorsluizen naar een land dat al jarenlang schittert in de top van Europese corruptielijsten. En dan een stoel aan de tafel van de grote jongens. Zijn we in het Westen nu echt helemaal knettergek geworden?
De bedelaar eist een plaats aan het diner
Op Telegram, waar anders, meldde Zelensky dat de Oekraïense premier een officiële, geüpdatete aanvraag heeft ingediend. Doel: kandidaat-lidmaatschap dit najaar, daarna een roadmap naar volledig lidmaatschap. Volgens Kiev is dit “essentieel voor de veiligheid van Oekraïne én Europa”. Veiligheid? Of vooral toegang tot nog meer fondsen, leningen en prestige? Want laten we eerlijk zijn: als het over geld gaat, is Zelensky er als de kippen bij. Eerst de EU-kandidaatstatus, dan versneld lidmaatschap, nu de OESO. Het patroon is helder. De integratiemachine dendert door, ongeacht de realiteit op de grond. Corruptie? Oligarchen? Een economie die voor een groot deel in puin ligt en afhankelijk is van buitenlandse infusen? Details, details. Brussel en de OESO stellen blijkbaar geen kritische vragen. Of ze worden gewoon niet gesteld. Oekraïne werkt al jaren met de OESO samen aan “hervormingen” en “goede governance”. Prachtige woorden. Maar wie gelooft nog dat een land in oorlog, met een geschiedenis van corruptieschandalen rond defensiecontracten, oligarchische invloed en dubieuze geldstromen, opeens voldoet aan de strenge OESO-normen? Het is alsof je een zwerver in een duur pak hijst en hem vervolgens uitnodigt in de directiekamer.
De rekening ligt bij u en mij
De westerse belastingbetaler draait al jaren op voor deze operatie. Wapens, humanitaire hulp, macrofinanciële steun, sancties die onze eigen energieprijzen opdrijven, het houdt niet op. En nu moet Oekraïne ook nog eens een plek krijgen in de club die precies die rijke landen coördineert. Zodat ze straks mee kunnen praten over beleid dat onze portemonnee raakt. Terwijl Europese burgers worstelen met inflatie, hoge belastingen en een asielcrisis, krijgen de Oekraïense elites een rode loper uitgerold. Eerst de miljarden, dan de status. Nooit een fundamentele discussie over of dit wel houdbaar is. Nooit een kritische blik op de werkelijke hervormingsbereidheid. De machine moet draaien.
Realistische reflectie: Dit is geen integratie, dit is subsidiepolitiek vermomd als geopolitiek. Een corrupt, oorlogvoerend land dat zich aandient bij de club van de besten, terwijl het zelf nog mijlenver verwijderd is van die standaarden. En het Westen applaudisseert braaf mee, bang om “niet solidair” te lijken. Hoe lang laten we dit nog doorgaan? Tot de volgende tranche miljarden? Tot de volgende “versnelde procedure”? Of tot de kiezer eindelijk zegt: genoeg is genoeg? Oekraïne bij de OESO. Het is geen droom. Het is een farce. En wij betalen de rekening.