Zwolle4Palestine houdt op 7 oktober een betoging op de Grote Markt. Precies drie jaar na de terreuraanslag van Hamas op Israël. De gemeente heeft gevraagd de demonstratie te verplaatsen. De organisatie weigert. Burgemeester Peter Snijders zegt dat hij weinig anders kan dan meewerken. De dag is bewust gekozen, erkent hij. Vrijheid van meningsuiting is een groot goed in de stad van Thorbecke.
Dat laatste is waar. Het eerste is misselijker. Wie op déze datum het centrum opeist, viert geen vrede. Hij kiest de kalender van de slachtpartij. Op 7 oktober 2023 vermoordde, verkrachtte en ontvoerde Hamas Joden in hun huizen en op een festival. Drie jaar later is die datum in Zwolle een podium.
Hoe ziek moet je zijn om dat vol te houden wanneer de burgemeester om een andere dag vraagt? De weigering zegt meer over deze club dan elk spandoek. Zij willen de pijn. Zij willen de datum. Zij willen dat Joodse Zwollenaren en ieder weldenkend mens weten: wij wijken niet, ook niet voor de doden.
Demonstratierecht is geen recht op een gedenkdag van terreur
Niemand ontneemt hun het recht om over Gaza te spreken. Dat kan op 6 oktober. Dat kan op 8 oktober. Dat kan op honderd andere dagen. Vasthouden aan 7 oktober is geen argument over internationaal recht. Het is een statement over wie de held is.
Wij vinden dat wie Hamas verheerlijkt of de slachtoffers van 7 oktober wegcijfert, moet worden aangepakt. Niet met een knokploeg. Met de wet. Verheerlijking van terrorisme is geen mening. Intimidatie van Joden op weg naar de synagoge is geen betoging. Een vlag van een terreurbeweging is geen vredessymbool. De politie hoeft niet te wachten tot er bloed vloeit om de grens te trekken.
Stadspartij Zwolle vroeg terecht of verbieden of verplaatsen kon, en of de Israëlische gemeenschap is gesproken. Snijders zit klem tussen Grondwet en fatsoen. Die bestuurlijke klem is niet onvermijdelijk. Een burgemeester heeft ruimte om grenzen te stellen aan tijd, locatie en openbare orde. En een demonstratie op de Grote Markt, uitgerekend op de herdenkingsdag van een pogrom, vindt niet plaats op zomaar een willekeurige plek of datum.
Extreem gedachtengoed verdient geen gemeentelijke rode loper
Sinds 7 oktober is in Nederlandse steden te vaak hetzelfde ritueel te zien. “Van de rivier tot de zee.” Jodenhaat in een keurige jas. Relatieve stilte wanneer de slachtoffers Israëlisch zijn, luidkeels wanneer de dader een ander etiket krijgt. Zwolle4Palestine voegt daaraan de onbeschaamdheid toe van de datum zelf.
Wie Palestijnen een staat gunt, begint niet bij het herdenken van Hamas. Wie vrede wil, mijdt de feestdag van de slachter. Wie weigert te schuiven nadat de burgemeester het vraagt, laat zien dat de betoging niet over lijden gaat. Die gaat over macht op het plein, op de dag die Joden nooit meer als een gewone 7 oktober zullen zien.
Drie jaar later verdienen de vermoorden stilte en gerechtigheid. Geen stoet op de Grote Markt die doet alsof 7 oktober een toevallige agenda-optie was. Het was een keuze. En keuzes hebben gevolgen. Aanpakken betekent: handhaven, vervolgen waar de wet dat toelaat, en ophouden dit te verkopen als gewoon activisme. Het is extreem gedachtengoed met een datum Dat hoort niet het middelpunt van Zwolle te zijn. Niet op 7 oktober. Op geen enkele oktober.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.




