Related Posts
CBS: de belastingdruk daalde in tien jaar voor vrijwel iedereen. Behalve voor de top. De 10 procent hoogste inkomens betaalt in doorsnee 24,9 procent. De allerlaagste groep betaalt geen belasting. Over het hele inkomen, werk, pensioen, uitkering, onderneming, vermogen, betalen huishoudens in doorsnee 12,3 procent. Toeslagen en kortingen meegerekend.
Peter Hein van Mulligen noemt het een nivellerende beweging. Inkomensongelijkheid zelf blijft volgens andere data ongeveer gelijk. Arbeidskorting omhoog voor de onderkant. Minder schijven. Koopkrachtreparaties van kabinet na kabinet.
En de VVD zat daarvan tien jaar aan het roer. De partij van de ondernemer. Die nivelleerde. Best bijzonder. Of juist heel Haags.
Het cijfer is geen leugen. Het is een uitsnede
Wie “allemaal leugens” roept, maakt het zich te makkelijk. Het CBS meet wat het meet: inkomstenbelasting box 1, 2 en 3, minus toeslagen en kortingen, over het totale huishoudinkomen. Als je de arbeidskorting optrekt en de huur- en zorgtoeslag dikker maakt, daalt díe druk voor de onderkant. Dat is geen sprookje. Dat is beleid.
De truc zit in wat buiten beeld blijft. Btw. Energiebelasting. Accijns. Premies zorg. Gemeentelijke lasten. Huren die harder stijgen dan het loon. Een pak melk. Een tankbeurt. De IND die dwangsommen uitkeert terwijl de forens vandaag zonder trein staat. Dat voelt de burger wél. Dat staat niet in die 12,3 procent.
Wat de rechterhand geeft via een korting, neemt de linkerhand terug via de energierekening, de zorgpremie en een overheid die groeit. Smoke and mirrors is geen complot. Het zijn twee begrotingen: één voor het persbericht, één voor de pinpas.
De VVD als nivelleerder. Dat is geen ongeluk
Decennialang het etiket ‘ondernemerspartij’ dragen zegt weinig als het beleid ondertussen een andere kant op beweegt: toeslagen aan de onderkant, een relatief zwaardere rekening aan de top. Dat is geen incident. Dat is een koers. Niet voor een nachtwakerstaat. Voor koopkrachtplaatjes. Voor “we laten niemand vallen” plus een tarief dat de middenmoot en de succesvolle zelfstandige raakt zodra hij uit de korting groeit.
Ondernemen lonend houden en tegelijk de laagste groep op nul druk zetten: dat botst. Tenzij je de ondernemer definieert als beursgenoteerd en de zzp’er als iemand die in box 1 gewoon meedraait. Dan is nivelleren geen links feest. Dan is het een feestje van het kartel.
Martin Visser mag de CBS-grafiek uitleggen. Prima. Wie daaruit afleidt dat Nederland “minder belasting en minder criminaliteit” heeft gekregen als moreel happy end, leest het sprookjesboek van Grimm. De koning leest voor. Hij gaat er niet over. D66, CDA en VVD wel.
Ongelijkheid constant. Druk verschoven. Gevoel verknald
Van Mulligen is voorzichtig: dalende druk zegt niet automatisch dat de ongelijkheid daalt. Precies. Je kunt de onderste 90 procent fiscaal ontzien en tóch een land krijgen waarin wonen onbetaalbaar is, de SEH vol dronken fietsers staat, 39 procent van de vijftienjarigen onder het leesminimum zakt en zeven op de tien het kabinet zat zijn.
Dan is 12,3 procent geen overwinning. Dan is het de thermometer in de verkeerde kamer. Nivelleren ís een feest voor wie de grafiek maakt. Voor wie de toeslag nodig heeft om de huur te halen, is het overleven. Voor wie onderneemt en in de hoogste schijf belandt, is het de rekening voor een staat die nooit kleiner werd.
Wat de overheid met de ene hand via toeslagen uitdeelt, haalt ze met de andere terug via premies, regels en een economie die steeds stroever draait. Daarom voelt de burger het koopkrachtfeest niet waarover de statistieken vertellen. Het percentage stijgt. De kassabon helaas ook.
Mis geen enkel belangrijk verhaal meer!
De media vertellen lang niet altijd het hele verhaal. Daarom brengt Realistische Reflecties dagelijks scherpe analyses, achtergronden en opinies die je niet snel ergens anders leest.
Schrijf je gratis in voor onze nieuwsbrief en ontvang de belangrijkste artikelen, exclusieve columns en opvallende nieuwsverhalen rechtstreeks in je mailbox.
Zo blijf je altijd op de hoogte van wat er écht speelt.