Je leest het overal: “Eerst was de Straat van Hormuz van geen enkel belang voor de VS en nu wil dezelfde VS hem innemen en een tol heffen die twintig keer hoger is dan die van de Iraniërs!” De anti-Amerikaanse reflex slaat weer keihard toe. Alsof men in Washington een stelletje avonturiers zijn dat zomaar een cruciale zeestraat wil bezetten voor de dollars. De realiteit is wrang en eenvoudig: Amerika moet wel, omdat Europa collectief op zijn luie reet blijft zitten.
De Straat van Hormuz is de slagader van de wereldolie. Twintig procent van de globale olievoorraden passeert daar dagelijks. Iran dreigt, valt aan met drones en raketten en probeert de prijzen op te drijven. Wie ondervindt daar last van? Niet alleen de Amerikanen. Europa, dat nog altijd fors afhankelijk is van die toevoer, voelt het direct in de pomp en de energierekening. Maar wie doet er concreet iets aan de beveiliging?
Europa in ieder geval niet. Wij Europeanen hebben ons decennialang laten meeliften op de Amerikaanse veiligheidsparaplu. De vrije vaarroute in de Golf? Amerikaanse marine en bondgenoten draaien er voor op. Terwijl wij in Europa vooral bezig zijn met klimaatplannen, stikstofregels en het uitbreiden van de verzorgingsstaat, laten we de echte bescherming van onze energieaanvoer over aan Washington. Onverschillig en gratis.
En dan durven we verontwaardigd te doen als de VS zegt: prima, wij doen het wel maar dan niet voor niets. Een tol die hoger ligt dan de Iraanse chantage? Logisch. Amerika biedt echte beveiliging: patrouilles, afschrikking, mijnenruimen. De Iraniërs bieden dreigementen, kapingen en onzekerheid. Veiligheid heeft een prijs. Europa wil die vruchten plukken zonder ook maar een vinger uit te steken.
Dit gemekker over “Amerikaanse hebzucht” is de jammerklacht van de klassieke meelifter die betrapt wordt. De VS beschermen niet alleen hun eigen belangen, ze houden ook de toevoer open waar Europa zelf te slap en te verdeeld voor is. In plaats van dankbaar te zijn, of op zijn minst realistisch, roept men verontwaardigd dat Amerika “de boel inneemt”.
Wordt wakker. Zolang Europa onverschillig blijft toekijken en geen verantwoordelijkheid neemt voor de veiligheid van de routes waar het zelf van afhankelijk is, zal Amerika dat gat moeten vullen. Met alle consequenties van dien, inclusief een tol die de echte kosten weerspiegelt. Dat is geen imperialisme. Dat is gewoon de prijs van Europese laksheid.