Ik ben ook maar eens gaan kijken naar de Pride. Het is niet mijn ding: mensen in malle outfits, snoeiharde muziek, hossen op boten, gezwaai naar elkaar. Om wat, eigenlijk? Omdat we vieren dat we allemaal “onszelf mogen zijn”?
Prima, ben ik voor. Ik mag mezelf zijn. Jij mag jezelf zijn. Iedereen mag zichzelf zijn. Of toch niet helemaal?
Geert Wilders kan niet zichzelf zijn. Waarom niet? Omdat hij al meer dan 20 jaar wordt belaagd door Pakistaanse jihadisten die hem komen vermoorden. Waarom? Omdat Wilders zichzelf wilde zijn door een Mohammed cartoonwedstrijd te organiseren. Dat mocht niet van de jihadisten die hem daarom willen komen vermoorden. Die jihadisten willen ook zichzelf zijn.
Lisa wilde ook zichzelf zijn. Zij wil gewoon rondfietsen in Amsterdam en omstreken zonder te worden belaagd door Nigeriaanse gekken die zichzelf willen zijn door haar te vermoorden. Het zichzelf zijn van Lisa verdraagt zich dus niet met het zichzelf zijn van haar moordenaar.
De Amsterdamse politie die tot taak heeft te verhoeden dat de Pakistaanse jihadisten zichzelf kunnen zijn en de moordenaar van Lisa zichzelf kan zijn stonden zelf zichzelf te zijn door mee te hossen op die boten. Is die wens van de politie om zichzelf te zijn op de boten wel verenigbaar met de wens van Wilders en Lisa om zichzelf te zijn?
De mensen die op die boten stonden te hossen en de mensen die het een bevrijdende ervaring vinden naar die hossende mensen vanaf de kade te zwaaien vinden dit vervelende vragen (“flauw”, “zurig”). Maar ik stel die vragen omdat ook ik mezelf wil zijn. Die vragen komen gewoon bij mij op. Ik kan ze wel onderdrukken, maar dan zou ik mezelf niet zijn. En ik mag toch ook mezelf zijn?
Ergens heb ik de indruk dat de hossende mensen op die boten dat steeds minder vinden. Ik bedoel: zij vinden wel dat zij zichzelf mogen zijn, maar anderen, hmm, dat hangt er maar vanaf. De hossende mensen op de boot zijn daarmee ook een machtsfactor geworden. En ook zo bedoeld. De hossende mensen zeggen: wij zijn met meer, wij zijn hier de baas. En jij, je mag alleen jezelf zijn als je je aanpast aan ons.
Daarom is het meehossen van de politie op die boten ook niet zonder betekenis. En ook niet zonder gevaar. De politie geeft in feite aan: pas op, wij staan achter het jezelf zijn van de hossende mensen. Het jezelf zijn geldt dus niet voor iedereen.
Paul Cliteur is de schrijver van Bardot, Fallaci, Houellebecq en Wilders (2016):
Hij was getuige-deskundige tijdens Wildersproces 2016: https://www.youtube.com/watch?v=hhnyyRNUY9E&t=2722s