Terwijl de Nederlandse mainstreammedia en de Haagse bubbel zich dag in dag uit blindstaren op Donald Trump als de wederopstanding van Hitler, speelt zich in Amerika iets af wat in Den Haag als “onwelgevallig” wordt afgedaan: de Democratische Partij kiest in Maine een kandidaat met een nazi-tatoeage, een verleden vol controverses en een felle anti-Israël-koers.Zijn naam: Graham Platner. Marine-veteraan, oesterkweker en de verse winnaar van de Democratische voorverkiezingen voor de Senaat in Maine.
Met ruim 72% van de stemmen versloeg hij de concurrentie, inclusief de gouverneur die zich terugtrok. Nu mag hij het opnemen tegen de zittende Republikeinse senator Susan Collins. En wat zegt Platner zelf over zijn verleden? “Als je gelooft dat we onze politiek en ons land kunnen veranderen, dan moet je ook geloven dat mensen kunnen veranderen.” Mooi gezegd. Het klinkt bijna als een biecht in een progressieve therapiegroep. Alleen: hoeveel “verandering” moet een kiezer slikken voordat het naïef wordt?
De man had jarenlang een Totenkopf-tatoeage op zijn borst, het doodshoofd-symbool van de Nazi-SS. Hij beweert dat hij het in 2007 dronken in Kroatië heeft laten zetten met medemariniers en pas tijdens zijn campagne hoorde wat het betekende. Ex-vriendinnen beweren iets anders. Er zijn verhalen over ongepast gedrag tegenover vrouwen, sexting buiten zijn huwelijk en Reddit-posts die ronduit ranzig waren. Platner heeft excuses gemaakt, de tattoo laten weghalen en het afgeschoven op PTSD en een donker verleden. En dat is genoeg voor de Democratische kiezers in Maine. Bernie Sanders en Elizabeth Warren steunen hem. De progressieve machine draait op volle toeren. Want ja, Trump is het gevaar. Niet deze kerel met het SS-symbool op zijn lijf tot voor kort.
Dit is de partij die ons al jaren voorhoudt dat “zeer verontrustende signalen” over rechts-extremisme de democratie bedreigen. Die elke Republikein met een vlaggetje in de tuin of een Trump-petje meteen in de hoek van de witte suprematie zet. Maar een eigen kandidaat met een nazi-tatoeage? “Mensen kunnen veranderen, hoor.” Dubbele standaarden? Welnee. Pure selectieve verontwaardiging.
In Nederland lees je hier nauwelijks over. Want het past niet in het narratief. Het grote verhaal moet blijven: Trump is gevaar voor de democratie, de Democraten zijn de redders van de normen en waarden. Zelfs als die redders een kandidaat omarmen die qua uiterlijk vertoon en verleden stof zou opleveren voor maandenlange Kamervragen en talkshow-rumoer als het een PVV’er of een FVD’er betrof.
Platner is fel anti-Israël, kraakt AIPAC af en past perfect in de groeiende linkse flank die “kritiek op Israël” steeds vaker gebruikt als dekmantel voor oudere, minder frisse sentimenten. Maar zolang hij de juiste boxjes aankruist, anti-corporate, pro-universal healthcare, anti-Trumpmag het allemaal.
Dit is de moderne Democratische Partij in een notendop: principes zijn flexibel, zolang de macht maar behouden blijft. Een nazi-tatoeage is geen dealbreaker, maar een verkeerde mening over gender of klimaat wél. Mensen kunnen veranderen? Misschien. Maar instituties die hun morele superioriteit claim, en terwijl ze dit soort kandidaten omarmen, veranderen vooral van kleur: van hypocriet naar ronduit grotesk.
Nederland kijkt weg. Want het echte gevaar zit natuurlijk in Mar-a-Lago. Niet in Maine, waar de Democraten zojuist een kandidaat met een SS sympathie verleden de arena in sturen. Realistische reflectie: wie hier nog steeds alleen maar Trump als bedreiging ziet, heeft de werkelijkheid al lang vaarwel gezegd.